Generatiekloof?
Door:

Categorie: Korte verhalen
Geplaatst op 13 april 2017 | Bijgewerkt: 13 april 2017 om 15:57 uur.
Woorden: 654 | Leestijd: circa 3 min.
|



3 reacties

  1. Wat origineel om dit vanuit het kind te bekijken! Dat maakt dat je je ergens in beiden wel in kunt leven, zonder dat je direct een mening erdoorheen proeft die veroordeelt.

    En als ik dan naar mijn eigen situatie kijk… dan ben ik zo blij dat ik bewust gestopt ben met werken. Al weet ik heel goed dat ieder zijn eigen keuze moet maken.

    Mooi einde ook… en wel een beetje 'schrijnend'…

  2. Bedankt. Bewust geprobeerd een oordeel eruit te houden, al vond ik dat wel moeilijk… Persoonlijk voel ik namelijk erg mee met de oma die verdrietig is voor haar kleinzoontje, (vul ik in), die niet altijd terecht zal kunnen bij zijn moeder… Ikzelf ben net als jij een bewust thuisgebleven moeder, maar zie dat mijn kinderen soms andere keuzes maken en dat is lastig zonder te veroordelen…

  3. Ik hoop en bid dar de volgende generatie die het anders doet,  toch er zullen zijn voor hun kinderen. Je houdt van je kinderen.  Dat staat als een paal boven water, toch? Ze doen het alleen anders.  Echter, die manier, kan ik niet goed begrijpen en meemaken.  Het voelt zo egoïstisch… Maar ja, zoals je ook kon lezen in 'hypocriet', altijd dienen is ook niet gemakkelijk.  Moeilijk zelfs, bij tijden…

 
|

Geef een reactie