Door:

Categorie: Gedichten
Geplaatst op 13 september 2017 | Bijgewerkt: 13 september 2017 om 11:17 uur.
Woorden: 94 | Leestijd: circa 1 min.

 

dat zwart oogt 

 

ik heb het woud gehoord

niet alleen zijn buitenkant

in het ritselen van bladeren

maar de oertaal van de vaderen

 

de krak waarmee hij

zijn jarenlange spanning

laat vieren in hervinden

van evenwicht en macht

 

het ven gezien dat zwart oogt

bij een helder blauwe lucht

en doodstil kleine bellen gas

aan de spiegel laat ontsnappen

 

bomen praten in het

meervoud van soorten

door elkaar in hun reiken

naar licht voortdurend te raken

 

nog stillen wortels in het

ondergronds communiceren

zij netwerken vruchtbare tijd

groeien het woud naar eeuwigheid 

 

wil melker

12/09/2017



2 reacties


Geef een reactie