Door:

Categorie: Gedichten
Geplaatst op 11 februari 2018 | Bijgewerkt: 11 februari 2018 om 05:35 uur.
Woorden: 100 | Leestijd: circa 1 min.

 

de nadagen 

 

het was geen

majestueuze vuurbal die

aan de hemel verscheen

 

noch een ingetogen

stukje décor vol

nostalgie uit de nadagen

 

er vibreerde iets

tussen licht en lucht

dat ieder mentaal raakte

 

onontkoombaar schreef

een boodschap zijn letters

in de menselijke geest

 

een bericht dat voor

allen dezelfde inhoud had
door tal van beelden begeleid

 

er is geen geloof

en hopen meer wel liefde

in een heel zeker weten

 

wij delen eeuwigheid

zijn deel van de

oneindigheid van leven

 

wij hebben eindelijk onszelf

begrepen als goden in een hemel

die voor ons moeder aarde zal zijn 

 

wil melker

11/02/2018

 



2 reacties

  1. Tja, Wil… vind jij het óók zo triest en leeg als je mensen tegenkomt, die er zó over denken en helaas niet dieper, verder en — vooral — Hoger kunnen kijken dan dat, wat je hier zo treffend weet te beschrijven?

  2. EsQuizzy…ik kan het de mensheid niet kwalijk nemen..

    dat hun hersenen voor 9/10 geblokkeerd zijn…..

    Wij weten daar geen functionele werking van..

    Onze kennis van het eigen lijf is ook maar zeer oppervlakkig..

    omdat bij ons de noodzakelijke inzichten ontbreken…

     

    Ooit zal de boodschap..met de up-grade komen..waardoor wij werkelijk inzicht krijgen

    in alle structuren die met eeuwigheid en oneindigheid re maken hebben..

     

    En zullen ook wij de hemel verdienen zoals beloofd..en wel hier op aarde…

     

    Dank en geniet een mooie avond..

     

    groet..

    wil


Geef een reactie