Door:

Categorie: Gedichten
Geplaatst op 9 maart 2018 | Bijgewerkt: 9 maart 2018 om 05:02 uur.
Woorden: 82 | Leestijd: circa 1 min.

 

in relativeren 

 

het moet een vreemd

land zijn waar onze zon

zich iedere ochtend richt

naar haar eigen bron

 

ontluikt in rood

haar seizoenbaan trekt

met ons planetenstelsel

hijgend in de nek

 

wie weet is zij

de mooiste uit de

interstellaire bloemenwei

brekend in het zomerlicht

 

dat in eeuwigheidswaarde

zijn grootsheid heeft benoemd

in het voeren van de

passende titel zonnewind

 

ik lach in relativeren

tussen deze grootheden kan

de mens niet anticiperen leven blijft

op eigen schaal moeizaam proberen 

 

wil melker

09/03/2018

 



2 reacties


Geef een reactie