Door:

Categorie: Gedichten
Geplaatst op 7 november 2017 | Bijgewerkt: 7 november 2017 om 05:07 uur.
Woorden: 88 | Leestijd: circa 1 min.

 

verdwaalde uren 

 

vaag klokt de tijd

verdwaalde uren

zijn slagen ben ik kwijt

 

verdwenen tussen

onherkenbare stemmen

die mijn stilte storen

 

er lijkt gezelschap

in de kamer want de

tafel is keurig gedekt

 

maar de stoelen die

als garnering dienen

zijn nog onbezet

 

het donkert

zonder het gezellig

rommelen van bestek

 

nog niemand heeft

de kaarsen aangestoken

die er feestelijk zijn neergezet

 

ik kijk wat

paniekerig om me heen

naar dit vertrouwd decor

 

voel me heel alleen

verdwaald in deze film

omdat ik nergens bij hoor 

 

wil melker

07/11/2017

 



4 reacties

  1. Lady..alleen zijn..een verdwaald gevoel..

    depersonificatie kan door tal van oorzaken optreden

    ook dementie en alzheimer gerelateerde ziektebeelden..

    het is ervaring..en leren onderkennen hoe en wat..

    pas dan is er een diagnose..en mogelijke behandeling..

    Dingen voelen er ervaren…in tal van situaties….

     

    Dank en ik hoop dat er een sluier is opgelicht..:)

    Geniet een warme avond..

    liefs..wil

  2. Anne…we gaan naar het aantal een op de drie mensen

    krijgt te maken met dementie of alzheimer gerelateerde aandoeningen.

    het grote probleem van de nabije toekomst…

     

    Dank voor je reactie en maak er een fijne dag van.

    liefs..wil.


Geef een reactie