Keiharde dromen
Kd·478 Expeditie
Door:

Categorie: Drama / Roman
Geplaatst op 11 maart 2013 | Bijgewerkt: 20 maart 2016 om 07:20 uur.
Woorden: 3532 | Leestijd: circa 15 min.

Alleen voor ingelogde gebruikers. =)


44 reacties

  1. Leuk geluid: knoepend (knoepen, knoepte, geknoept =)

    Indrukwekkende post (en erg lang ook nog eens). Ik sluit mij aan bij de reactie van Lady Vi.

    En alweer een nieuwe vertellijn =), dit keer vanuit het gezichtspunt van de onfortuinlijke Taisiya.
    Even een vraagje over de kant die zij oploopt:
    …terwijl zij voortploeterde in de richting die op haar overkwam als de juiste…
    Welke richting is dat? ‘Voortploeteren’ doet vermoeden dat ze de richting naar huis (waarvan zij dacht dat haar huis was) al had gekozen, maar ik lees nergens dat ze besloten heeft om naar huis (proberen) terug te keren. Volgens mij was ze op dat punt in de tijd nog onderweg zonder op tijd, omgeving, richting en afstand te letten.

    NL woordje in Engels van Sergey: Gyennádiy en Taisiya were out walking that day.


    • Tja, lang… ik wilde eigenlijk nog méér vertellen, maar ja…

      Nieuwe vertellijn: inderdaad, een flashback binnen een flashback. Deze stond overigens niet gepland, het was een min of meer spontane uitwerking van het achtergrondverhaal dat ik natuurlijk al wèl bedacht had.

      Richting: o, ja, daar kijk ik nog even naar. Goed dat je het zegt! =)

      NL: oeps… thanks!

      =)

  2. Weet je wat ik mij ineens besef? Als ik goed reken, ben je al zo’n 2,5 jaar bezig met het beschrijven van 2 dagen in het leven van Gabriëlle (inclusief 1 nacht in de waterwereld). Da’s vast een record! 🙂

    • Juist knap toch? Dat je zoveel gebeurtenissen in een dag/nacht weer te stoppen?! En het blijft boeien!


    • Even ter nuancering: die omgebouwde uitdrukking in de reactie hierboven was vanuit Gabriëlle-perspectief. Niet het mijne. =)
      Maar: dank je, Lady Vi. Zo nu en dan heb ik het even nodig te horen/lezen dat het blijft boeien. =)
      En ‘zoveel gebeurtenissen’… Valt toch wel mee? Het zijn de verschillende personen die we volgen, die in dezelfde tijd verschillende dingen meemaken en ja, het verhaal zit in een stroomversnelling. Het vreemde is, dat het (mede) daardoor juist langzamer gaat omdat er meer beschreven moet worden dat in dezelfde tijd gebeurt. Voeg daarbij een uitgebreide, maar nodige multiplex flashback (H18) en een paar situaties die tijd vragen in het leven van de auteur… waaronder de uitnodiging om onderdeel te worden van een gospelformatie… =)

      Ik hoop vandaag aan Kd·479 te kunnen beginnen. =)
      Weet je nog, bij IdR in de huiskamer, hoe Ome Gerrit vertelde over zijn manier van preekvoorbereiding? Ik zie hem nòg zitten met dat zakmes en een appel: „Bij mij gaat het ongeveer een week van tevoren borrelen. Dat blijft zo de week door sudderen totdat het op het juiste moment rijp is en dan rolt het hele verhaal er zó uit, als een opgedraaide veer, die zich ontspant. Maar dan kan ik precies diezelfde preek niet nòg een keer geven.”
      Zo werkt het bij mij ook, heb ik gemerkt, met schrijven. =)

      Nogmaals bedankt voor de complimenten!!! Blij mee! =)

  3. Gelukkig, ik dacht aan jouw reactie te zien dat je mijn opmerking negatief inschatte in plaats van positief. En dat was niet mijn bedoeling.
    Maar eh, niet veel gaande? Mag ik een opsomming maken? Mag ik? Mag ik? *stuitert* Ik ben zo lekker aan het lezen dat ik een aardig lijstje kan maken denk ik… : -D


    • (Droog) Oh. Er begint er *nog* één met lijstjes.

      (Verbouwereerd, verbijsterd) Rapunzel, wat heb je met haar gedaan?

      (Met grijns) Lady Vi, je mag, hoor. =)

    • Moi???? *knippert een paar keer en probeert dan met grote blauwe ogen zo onschuldig mogelijk te kijken* =D

      @LaVi: snap het stuiteren volledig, hihi 😉

  4. @Rapunzel: gelukkig 😀

    Vanavond feestje gehad, maar morgen zal ik er eens lekker voor gaan zitten!
    Weet je hoe het kwam trouwens? Ik las over de verjaardag van de tweeling, en besefte toen ineens dat ik die gemist had, dacht ik. Tot ik ging rekenen en besefte dat die arme twee al bijna 3 jaar lang op hun verjaardag wachten…


    • Nee hoor.
      *Jij* wacht misschien al bijna drie jaar op hun verjaardag, als je het zo bekijkt. *Zij* bestaan in het verhaal en ervaren Kd-tijd.

      =)

    • I know 🙂 Gelukkig maar dat het KD-tijd is. Anders was die verjaardagstaart niet echt lekker meer…

  5. Nog interessanter dan het lijstje is (naar mijn idee ook voor jou) nog een inhoudelijke reactie op deze post.
    Ik vind het erg mooi om te zien hoe je eerst teruggaat naar het ‘heden’ van de verteller, het knoepen van de nekwervels en datgene wat hem nog steeds angst aanjaagt. *thumbs up*!

    Ik neem aan dat Sergey en Yuliya eerst naar huis zijn gegaan om te vertellen dat ze hun dochter/zusje hadden gevonden? Dat stuk miste ik even, maar dat is waarschijnlijk een bewuste keuze.

    Gyennádiy fascineert mij overigens ook. De wijsheid die hij over zijn zus heeft, dat zegt wat voor zo’n jonge jongen. Enne, ik voelde mijn hart al eerder voor hem, want jouw beschrijving van hem sprak al boekdelen. Ik hoop dat we nog iets van hem gaan lezen.

    Mugjes: eerst dacht ik: hm, waarom komt dat er zo ineens tussendoor? Maar ik vind het wel mooi om te zien hoe het het ijs een beetje breekt, en ik ben niet verbaasd van Sergey’s lachen om de opmerking van Stian over zijn vrouw en het geurtje.

    Verdere reactie volgt later.

    • Dan wacht ik jouw verdere reactie nog eventjes af, oké? =)

      Intussen wèl een vraagje, zonder daarmee ‘verdere reactie’ in de weg te willen staan: waaruit concludeer je dat Stian met *angst* worstelt? =?

  6. Verder dan nu.

    Nogmaals Gyennádiy: wat moet die jongen een leed met zich meedragen, dat hij ervoor koos om terug te gaan. Wist hij veel dat er zoiets zou gebeuren… Brr.

    Ik ben het eens met dat het mooi is om naar het perspectief van Taisiya te gaan en dan als lezer (want dat kunnen wij, in tegenstelling tot de personen in het verhaal) te zien wat er toen gebeurd is. Wel goed voor mij als lezer om in de gaten te houden dat dit dus een stuk is wat alleen wij als lezers en jij als verteller weten, verder niemand van de personen (dus niet Stian als verteller in het verhaal en ook niet Lidhia en de rest als luisteraars).

    En verder gewoon: heel mooi hoe je dit stuk drama hebt beschreven. Tolkiniaans, wat mij betreft (die kon ook zo prachtig landschappen en omgevingen beschrijven, wat voor mij soms lastig was omdat ik zijn werk in het Engels las).
    Complimenten en ik zie toch wel uit naar meer!

    En o ja, eigenlijk is dit dus een verhaal in een verhaal, zoals bij Max Havelaar van Multatuli, of niet? Weet niet of dat nog een bepaalde naam heeft? Kon het zo gauw niet vinden… (niet dat verhaal, maar die stijlvorm van een verhaal in het verhaal).

  7. O ja, # angst: gezien je gebruik van nachtmerrie en afstotend, kan ik me voorstellen dat hij angstaanjagende beelden voor zich ziet als hij zo’n nachtmerrie heeft. Vandaar het gebruik van dat woord. Welk woord zou jij daar liever zien?


    • Wat ik omschrijf en vertel, is dat de schokkende ontdekking Stian heeft aangegrepen. Nachtmerries hoeven niet per sé met angst te maken te hebben. Het kan ook zo zijn, dat aangrijpende beelden terug blijven komen, die hetzelfde gevoel bij hem bovenbrengen als toen hij die ontdekking deed. Dat hoeft niet noodzakelijkerwijs *angst* te zijn.

      Ik omschrijf nergens angst bij Stian in dit gedeelte… zijn nachtmerries die deze gebeurtenissen bij hem naar boven brengen, lijken mij dan ook niet zozeer angstwekkend als indrukwekkend.

      Zou dat kunnen?

      =)

  8. * knoepend geluid -> wat is een knoepend geluid? Knoerpend vind ik ook al vreemd, maar dat lijkt tenminste nog een beetje op knerpend… 

    * dat het vliegen met de heli niet goedkoop -> maar wel zo goedkoop dat Yuliya ermee mag stunten?!

    * dropte Yuliya de beide mannen  -> Ik vraag me wel een beetje af waarom de mannen nu wel samen gedropt kunnen worden en Stian in de vorige post alleen moest?

    * Gauw smeerde hij dat, wat er van zijn huid onbedekt was, in met het geurige goedje, dat bij verspreiding uiteraard nog sterker rook. -> Misschien nadenken over een iets andere zinsconstructie? Twee keer dat klinkt ook nogal dubbelop.

    * lachen van Sergey: ik kan hem daarin wel volgen… Spanning maakt dat je gaat lachen om de meest onzinnige dingen…

    * Engels van Sergey: Waarom gebruikt hij geen lidwoorden? Hebben ze dat in het Russisch ook niet? Om eerlijk te zijn denk ik dat het realistischer is dat hij ze wel gewoon gebruikt. Door het zoeken van Sergey naar Engelse woorden en het gebruik van Russische woorden geef je duidelijk aan dat Sergeys Engels minder goed is dan dat van Stian. Doordat je echter Sergey best wel een uitgebreide woordenschat meegegeven hebt, komt het bij mij een beetje onnatuurlijk over dat hij zo onbeholpen Engels spreekt. Ik zou het me best kunnen voorstellen dat hij bijvoorbeeld moeite heeft met de juiste werkwoordsvormen e.d., maar gezien zijn woordenschat verwacht ik dat hij ook wel enigszins op de hoogte is van de zinsbouw in het Engels…

    Ik ben ook benieuwd naar de plaats van dit verhaal in Kd als geheel. Het is een heel mooi en ontroerend geschreven verhaal. Ik heb nu een beetje het gevoel alsof het een heel groot zijpad is, alsof het verhaal misschien beter tot zijn recht komt als los verhaal, zonder dat het onderdeel is van Kd. Maar ik weet natuurlijk nog niet wat er nog meer gaat komen, dus ik lees rustig verder…!  (Nou ja, als ik zo snel lees als die smiley hier, dan ben ik nog voor het eind van de week bij met lezen )

  9. Aha. Het is uit met de staccato. Leuk! 

    Wat is een knoepend geluid?

    Een geluid dat knoept.
    Dat geluid klinkt dus als ‘knoep!’
    Net zoals een knoerpend geluid klinkt als ‘knoerp’ en een knerpend geluid als ‘knerp’ — totaal verschillend, dus.

    …maar wel zo goedkoop dat Yuliya ermee mag stunten?

    Als je Kd·Opgezogen en Kd·Magisch er nog eens goed op naleest, zal het je misschien opvallen dat Yuliya er niet mee *mag* stunten. Maar toch is Sergey trots op haar.
    Inconsequent van hem als vader, hè?

    …waarom de mannen nu wel samen gedropt kunnen worden…

    De aldaar uitvoerig uitgemeten factor van de goniometrische verhouding is in de huidige vergelijking afwezig.
    Vandaar.

    Om de beide mannen af te zetten, vlak boven de vlakke kiezelgrond aan de oever van de rivier, kan Yuliya prima alleen af.
    Om iemand *ongedeerd* van tien meter hoogte aan een kabel tussen swingende bomen te laten zakken, heeft ze aanwijzingen nodig in haar eigen taal.

    Misschien nadenken… 

    Dàt zal ik doen.

    * lachen van Sergey: ik kan hem daarin wel volgen… 

    Jah…  

    * Engels van Sergey: waarom…

    Heh. Leuk dat je hierover begint. Ik had het er juist laatst met iemand over dat ik Sergeys zinnen eens aan een Russisch-Nederlands iemand zou willen laten lezen, juist vanwege die zinsvolgorde: hoe zou een echte Rus het met Sergeys kennis van het Engels brengen? En inderdaad, juist vanwege het feit dat ik me bewust ben dat ik niet weet hoe ik dat *realistisch* moet schrijven. Lidwoorden zou ik inderdaad kunnen toevoegen. Maar ik ken een Poolse dame, en die hapselt ook heerlijk met het Nederlands, terwijl ze al jáááren in ons kikkerlandje woont en echt wel een goede woordenschat heeft, in verhouding. Ik houd dat punt even in beraad. Bedankt voor deze aansporing! 

    Het is een heel mooi en ontroerend geschreven verhaal.

    Ook hier:

    …alsof … misschien beter tot zijn recht komt als los verhaal, zonder … Kd.

    Euhm, nee. Niet in deze vorm, in elk geval — als raamvertelling door Stian aan zijn huidige toehoorders.
    Misschien was ik rond die tijd wel gewoon even toe aan een uitgebreide excurs. Maar het is echt een integraal deel van Kd, anders had ik het niet gedaan.

    no

    …rustig verder…!

     

  10. uit met de staccato

    Ja, variatie blijft goed 

    Yuliya er niet mee *mag* stunten. Maar toch is Sergey trots op haar.
    Inconsequent van hem als vader, hè?

    Ik neem toch aan dat Sergey haar wel eerst de basisbeginselen van het vliegen heeft geleerd?! 

    Enne… een Pool is geen Rus hè! 

  11. Hij heeft haar geleerd om de heli te vliegen. Dat is voor hem en zijn gezin een belangrijk onderdeel van de broodwinning. Continuïteit voor als er iets met hem gebeurt, is daarbij zijn drijfveer.

    Maar Yuliya heeft er lol in om naast vluchten voor toeristen en andere betalende geïnteresseerden ook aerobatics uit te voeren. Dat *mag* — in principe — niet van Sergey, zoals je in zijn reacties ook wel ziet.

    Intussen is hij maar wàt trots op haar talent en geurt hij er graag mee bij Stian — maar dat zegt niet, dat ze *mag* stunten met de heli.

    Dat het hem geld kost als zij solo vliegt — tja, hij verdient ook genoeg met commerciële vluchten… Er zijn genoeg enthousiastelingen die voor een tochtje met een originele ‘first model’ Hind-A duizenden dollars neertellen. En dan heeft hij het voordeel dat hij in de Tunguska-regio woont. Dat is ook een trekpleister voor betalende lieden. Maar onder die lieden is Stian tòch wel uniek… 

  12. Dat het hem geld kost als zij solo vliegt — tja, hij verdient ook genoeg met commerciële vluchten… 

    Ik dacht ergens uit op te kunnen maken dat Sergey nogal met dat geld in zijn maag zat… En dat hij o.a. daarom liever niet had dat Yuliya ging stunten. Maar ik weet niet meer waar en hoe het er staat…

  13. Het is niet zo dat ze in de rij staan — op één vlucht moet hij soms een tijdje teren.
    De heli staat dan ook vaak stil. Maar als hij de financiële ruimte heeft, gaat hij graag met Yuliya een stukje trainen.

  14. Volgens mij heb ik er twee weken terug nog een gegeven hoor! Die was niet volledig, alleen onder water, maar toch… het was al aardig wat. Kan het hier helaas niet meer doen zonder te veel te verklappen…


Geef een reactie