Keiharde dromen
Kd·713 Reflexief
Door:

Categorie: Drama / Roman
Geplaatst op 4 juli 2017 | Bijgewerkt: 16 juli 2017 om 17:50 uur.
Woorden: 1552 | Leestijd: circa 7 min.

Alleen voor ingelogde gebruikers. =)


9 reacties

  1. Mooie post! Echt van genoten.

    Paar dingetjes die me opvielen: dus op het moment dat Nimaca vlak onder de waterspiegel is, dan kan ze nog waterlingen zien/onderscheiden beneden zich, maar als ze erboven is dan ziet ze alleen een glanszwarte zee? Komt dat door weerspiegeling ofzo? Of is dat omdat ze op dat moment verderweg kijkt en niet recht naar beneden?

    En best bijzonder dat ze boven water kan horen én verstaan dat er onder water naar haar geroepen wordt. Komt dat door haar waterlingse oren? Zijn die beter dan de onze? Of kunnen wij dat ook, als we niet gestoord worden door omgevingsgeluid?

    Gauw verder maar weer! Ik ben blij dat Nimaca nu waterlingen ontmoet die ze, voor zover ik dat inschatten kan, kan vertrouwen. Fijn voor haar!

  2. Mooie post! Echt van genoten.

    Mooi. Dat doet me altijd weer goed.  

    …dus op het moment dat Nimaca vlak onder de waterspiegel is, dan kan ze nog … zien … beneden zich, maar … erboven … ziet ze alleen een glanszwarte zee?

    Ha. Ik heb het dus duidelijk omschreven. Fijn! 

    Komt dat door weerspiegeling ofzo? Of … omdat ze … verderweg kijkt en niet recht naar beneden?

    Dat zouden beide juiste aannames zijn. 
    Allereerst: als wij recht voor ons uit kijken, zien wij ook geen geld op de stoep vlak voor ons liggen. Maar dat is niet helemaal, wat hier gebeurt.

    Het scheidingsvlak tussen lucht en water houdt er enkele héél specifieke eigenschappen op na. Meerdere daarvan hebben met de passage van lichtstralen te maken. Water op zichzelf is al een uitdaging voor licht, maar zodra er een overgang tussen lucht en water of water en lucht in het spel is, wordt het allemaal nog een paar slagen complexer om de baan van het licht te kunnen volgen.

    Een paar leuke voorbeelden en experimenten?

    – Als je voor een (verlicht) aquarium staat en van onderen tegen het wateroppervlak aan kijkt, lijkt het wel een kristalheldere spiegel te zijn. Als je in bad zit en je kijkt onder water tegen het wateroppervlak aan, wat zie je dan? =)
    – Zet een heldere vaas met bloemen in de vensterbank als de zon erop schijnt. Wat doet het water met het zonlicht?
    – Pak een ondoorzichtige mok en doe daar een muntje of een ander klein voorwerp in. Kijk nu vanaf de zijkant schuin naar beneden in de mok, zodat je het muntje *niet* meer ziet omdat het te diep in de mok ligt. Blijf onder diezelfde hoek in de mok kijken en vul de mok langzaam met water, dus zonder daarbij de positie van je ogen ten opzichte van de mok te veranderen. Wat gebeurt er naarmate het wateroppervlak in beeld komt? (Dit is ook een leuk experimentje om met kinderen uit te voeren.)
    – Pak een teiltje met helder water en steek je hand er langzaam in. Wat lijkt er met je hand te gebeuren?
    – Sta eens stil op een bruggetje over een sloot of een kanaal. Kijk bij je weg, richting de horizon, naar het water en probeer iets onder water te onderscheiden. Kijk dan steeds dichterbij en blijf proberen om iets onder water te onderscheiden. Wanneer lukt dat?
    – Reigers, visdiefjes, sterns, Jan-van-Genten, ijsvogels, visarenden… ze kunnen allemaal zonder aarzelen vanuit de lucht in het water duiken en accuraat een vis te grazen nemen die zich onder het wateroppervlak bevindt en *die zich dus fysiek niet op de plek bevindt waar hij vanuit de lucht wordt waargenomen* (denk aan het muntje in de mok). Al die vogels compenseren instinctief mentaal voor die beeldafwijking. Een superknap staaltje scheppingswerk!
    – Ga eens tijdens een heldere maanloze, warme zomernacht (bij vloed en niet alleen!!!) in en achter de branding zwemmen. Hoe ziet het water rondom je heen eruit? Wanneer zie je iets dat zich onder water bevindt?

    Als zijnde luchtlingen zijn wij ‘gewend’ aan de resultaten en lichteffecten die de overgang tussen lucht en water met zich meebrengt. Onze hersenen hebben dus in zekere mate geleerd om mentaal enigszins te ‘compenseren’ voor polarisatie, lichtbreking en beeldvermenging.
    Waterlinkje Nimaca hier is nog nóóit boven het water geweest. Ze heeft dus geen flauw idee van wat ze wel of niet kan verwachten — evenmin op dat specifieke vlak. Hoewel de waterlingse ogen over enkele zeer specifieke eigenschappen beschikken (zie elders in Kd, ik heb de effecten daarvan al redelijk uitgebreid behandeld al ga ik bij mijn weten nog nergens in op de eigenschappen zèlf omdat dat in de logische loop van het verhaal nog niet aan de orde is gekomen) — ondanks die fysieke mogelijkheden heeft ze geen ervaring, en dat is wellicht de grootste begrenzing van haar zintuiglijke waarneming door de waterspiegel heen.

    Werkt dat enigszins verhelderend? 

    En best bijzonder dat ze boven water kan horen én verstaan dat er onder water naar haar geroepen wordt. Komt dat door haar waterlingse oren? Zijn die beter dan de onze? Of kunnen wij dat ook, als we niet gestoord worden door omgevingsgeluid?

    Die laatste vragen laat ik fijn aan de creativiteit van je eigen experimentatie over. Je beschikt vast wel over bereidwillige medewerkertjes en een geschikte situatie, bijvoorbeeld tijdens een warme dag in de achtertuin of zo… 

    Gauw verder maar weer! Ik ben blij dat Nimaca nu waterlingen ontmoet die ze, voor zover ik dat inschatten kan, kan vertrouwen. Fijn voor haar!

    no 

  3. Ah, dubbeling? Dat zal zo langzamerhand wel vaker voor gaan komen… nog even een jaartje doorschrijven en je zit aan de duizend!  (Ik mis een flauwvallend icoontje hier.)

  4. Haha, maak daar maar drie jaar van, met de huidige snelheid… 

    En nee: het was geen dubbeling, maar ik vond het gewoon een betere titel. 

     

    Volgende post heeft een leuke titel.
    Dat is er weer zo één waarover ik me verbaasde dat hij nog niet was voorgekomen.  


Geef een reactie