Leef!
Door:

Categorie: Column
Geplaatst op 7 mei 2018 | Bijgewerkt: 7 mei 2018 om 21:01 uur.
Woorden: 333 | Leestijd: circa 2 min.
|

Leef!

‘Leef alsof het je laatste dag is, leef alsof de morgen niet bestaat!’
Deze woorden van André Hazes junior schallen regelmatig door ons huis, sinds zoonlief een vriendje heeft dat Hazesfan is. Het klinkt best bijbels: leven alsof het je laatste dag is. Toch bedoelt Dré het ietwat anders dan de Bijbel ons leert. Niet voor niets zingt hij even verderop ‘Pak alles wat je kan.’ Het is de boodschap van deze wereld: verzamel schatten op aarde en geniet ervan, want hierna ben je alles kwijt…

Mijn oom en tante wisten wat het was, leven alsof het je laatste dag is. Hun oudste zoontje stierf toen hij anderhalf was en na de komst van nog twee kinderen kreeg mijn tante een ongeneeslijke auto-immuunziekte die veel pijn met zich meebracht. Ze werden ‘dagjesmensen’ zoals mijn oom het noemt. Ze richtten zich niet op wat ze niet (meer) hadden, maar genoten van wat er wel was en kon. Aardse schatten waren niet zo belangrijk meer, hemelse schatten des te meer.
Begin mei stierf mijn tante, na ruim 30 jaar ziek zijn. Aan haar moest ik denken bij de preek van Wim Bevelander van zondag 6 mei. Het ging onder andere over rentmeester zijn: niet kijken naar wat jij niet en een ander wel heeft, maar vindingrijk omgaan met de gaven die je hebt gekregen. Niet ‘pak alles wat je kan’ maar ‘Jezus, alles geef ik U’. Als ik aan mijn tante terugdenk, herinner ik mij geen zieke, maar een blijmoedige vrouw die zolang dat kon nog genoot van haar tuin, in een kerkkoor zong, kinderen met een taalachterstand lesgaf, boeken insprak voor blinden, gastvrij was en dol op koken en bakken. De gaven die ze had, gebruikte ze om anderen te dienen.
Ja, ze leefde alsof het haar laatste dag was, maar dan wel als een rentmeester. Wetende dat het einde nabij was én in het volle besef van het leven dat nog ging komen. Een mooi voorbeeld om met een glimlach aan terug te denken.



3 reacties

  1. Ja, blijmoedige zieken…  …altijd een grote inspiratie voor mij geweest.
    In mijn omgeving en verleden kan ik er ook een paar noemen: een oom, mijn opa, een tante… 

    Hoe dan ook. Ik ben de Heer dankbaar dat Hij specifiek niet alle ziekte op ons verzoek geneest.

    De wereld (en misschien juist de Christelijke wereld…) zou een heleboel bijzonder waardevolle inspiratie missen!!!

    Bedankt voor het delen van dit mooie getuigenis, LaVi!

 
|

Geef een reactie