Ligstoelwijsheid
Door:

Categorie: Column
Geplaatst op 11 oktober 2017 | Bijgewerkt: 22 oktober 2017 om 21:37 uur.
Woorden: 521 | Leestijd: circa 3 min.
|

Ligstoelwijsheid

Meer dan anders werd ik in de laatste tijd in mijn omgeving geconfronteerd met “lastige” mensen. Maar na een periode van zelfbeklag en dito medelijden keek ik, heerlijk liggend op mijn ligstoel op vakantie in een zonnig oord, opeens heel anders tegen ze aan. Ik realiseerde me dat ze mij misschien iets konden leren over onvoorwaardelijke liefde. Dus ging ik op zoek naar de liefde. Maar zij zocht mij blijkbaar ook. Want als je met een drankje in je hand en de zon op je huid mijmerend over het water staart en er komt opeens een klein meisje voorbij met een jurkje aan waarop staat “love is a state of mind”, dan kun je toch niets anders concluderen.

Inmiddels heb ik door mijn zoektocht al een heel stapeltje persoonlijke aantekeningen over liefde gemaakt. Een van de mooiste vind ik die over Korintiërs. Want als je je als christen verder in de liefde wilt verdiepen, dan hoort deze Bijbeltekst er natuurlijk bij. Dus begon ik met overschrijven: “de liefde is geduldig” en “de liefde is vriendelijk”. Helder. Maar toen kwamen de regels waarin staat wat de liefde niet is. En dat vind ik als nuchtere, van geboorte Groningse wat lastig, want ik kan er nou eenmaal meer mee als ik weet wat iets wel is, of wat ik wel moet doen. Dus haalde ik pen en papier om eens op te schrijven hoe de zinnen zouden worden als ik ze omdraaide naar wél.

Het kwam er zo uit te zien:
De liefde gunt de ander iets moois.
De liefde voelt zich gelijkwaardig.
De liefde houdt altijd rekening met de diepste motieven en gevoelens van een ander.
De liefde deelt wat zij heeft met anderen.
De liefde kan raad aannemen en blijft ook als ze aangevallen wordt neutraal en liefdevol.
De liefde beseft dat er diepe emoties kunnen zitten achter een vervelende actie.

Maar wat voor mij steeds duidelijker wordt in mijn zoektocht naar en over de liefde, is dat liefde onvoorwaardelijk hoort te zijn. Het heeft iets te maken met de vergeving van God, waardoor wij onszelf en anderen ook niets meer kwalijk hoeven en mogen nemen. Het heeft te maken met Jezus, die Judas in zijn team had en die Hij net zo behandelde als de anderen, al wist Hij allang welk kwaad hij in de zin had. En het heeft te maken met het toekeren van de andere wang, niet omdat het getuigt van lafheid, maar van wijsheid. Als we anderen onvoorwaardelijk liefhebben, doet het er niet meer toe wat zij zeggen of doen. En dat heeft trouwens een heel wonderlijke keerzijde: opeens komt er dan ook een weg vrij om beter jezelf te zijn en jezelf te kunnen geven zonder dat je eerst nadenkt wat anderen daarvan zouden kunnen zeggen of vinden.

Het leren over liefde gaat nog wel even verder, maar met wat ik nu geleerd heb kan ik in ieder geval aan de slag met de” lastige” mensen om me heen. En verheug ik me op de volgende luie vakantie met dito ligstoel. Ik ben benieuwd welk nieuw inzicht dan weer voorbij zal komen!



2 reacties

 
|

Geef een reactie