Verwachtingen versus liefde
Door:

Categorie: Column
Geplaatst op 22 november 2017 | Bijgewerkt: 22 november 2017 om 21:49 uur.
Woorden: 573 | Leestijd: circa 3 min.
|

Verwachtingen versus liefde

De laatste tijd heb ik veel gelezen over onvoorwaardelijke liefde en probeer ik daar in mijn eigen leven handen en voeten aan te geven. Maar daarbij kom ik af en toe wel obstakels tegen, zoals verwachtingen. Want ik verwacht nogal wat van mezelf, maar stiekem ook van anderen.

Om te beginnen ben ik wars van troep. Ik heb er daardoor nog net geen sport van gemaakt om ruimtes die ik verlaat achter te laten alsof er niemand geweest is. Heerlijk toch, als je de woonkamer binnen komt zonder dat je iemands koffiebeker, ontbijtresten, schoenen of post nog aantreft? En uiteraard zit bij mij het dopje altijd op de tandpasta, liggen gedragen sokken in de wasmand en is het licht uit als ik het huis uit ga. Wat een zegen voor mijn gezin. Toch?  Maar, hoe teleurstellend, al deze inspanningen gaan volledig aan mijn huisgenoten voorbij. Zij houden zich namelijk met heel andere dingen bezig dan hoe ons huis erbij staat. Voor hen maakt het geen verschil of rommel, van wie dan ook, wel of niet is opgeruimd. En daardoor tref ik het huis als ik thuis kom geregeld anders aan dan ik het heb achtergelaten. Dus moet ik dealen met twee verwachtingen: ik krijg niet de erkenning die ik zou verwachten voor al mijn keurigheid. En ik verwacht eigenlijk, dat anderen het huis net zo netjes achterlaten als dat ik dat doe, maar… helaas.

En dan op mijn werk. Als ik voor de afdeling koffie haal, tref ik met grote regelmaat vuile kopjes aan die op het aanrecht staan, drie centimeter boven de afwasmachine. Tja, het kost je toch zeker vijf seconden extra om de afwasmachine ook nog open te trekken en je beker erin te zetten, denk ik dan. En vanmorgen kreeg ik een aan alle medewerkers gerichte mail van mijn chef, met de vraag wat er niet duidelijk is aan de aanwijzing om dozen plat te maken, die hangt boven de plaats waar wij lege dozen kunnen deponeren. In de mail een foto van de betreffende aanwijzing met daaronder een hele stapel niet plat gemaakte dozen. Klusjes die neerkomen op de netter uitgevallen collega’s. En dat is jammer. Want je zou toch verwachten…

Verwachten is erop rekenen dat een ander iets doet wat past in jouw beleving. Maar zo werkt het natuurlijk niet. Het is goed te beseffen, dat ik misschien oog heb voor netheid, maar dat een ander doordat hij zich niet zo druk maakt om rommel, juist tijd over houdt om bijvoorbeeld aandacht te besteden aan iemand die dat nodig heeft. Terwijl ik de behoefte van die persoon in al mijn ordentelijkheid misschien wel over het hoofd zie. En misschien vraagt degene die meer aandacht heeft voor anderen zich op zijn beurt wel af, waarom ik altijd zo druk ben in en om mijn huis in plaats van eens tijd voor mensen te nemen.

We hebben allemaal een bepaalde kijk op de dingen. En daar hebben we recht op. Maar het zou toch mooi zijn als we niet alleen door onze eigen verwachtingsbril naar anderen keken, maar met een wijde blik ook de visie van de ander konden zien en waarderen. En zo misschien wel gebruik te maken van een mooie gelegenheid om elkaar aan te vullen of iets van elkaar te leren.

Onvoorwaardelijke liefde is ook het loslaten van verwachtingen. En genieten van mensen en situaties zoals ze zijn. Ook als er rommel ligt…

 



4 reacties

 
|

Geef een reactie