Gedichtenbundel Anne
De zee wordt stil
Door:

Categorie: Gedichten
Geplaatst op 15 juni 2016 | Bijgewerkt: 15 juni 2016 om 18:06 uur.
Woorden: 139 | Leestijd: circa 1 min.



16 reacties

  1. Weer mooi, Anne!! En dat is wel het mooie: als Hij erbij is, dan is niet meteen alle narigheid weg, maar de golven van onrust en angst mogen dan wel tot bedaren komen. 

  2. Heel mooi. 

    Leukste zin: "Maar dan: het wonder! Hij ontwaakt!"

    Daar schoot ik toch wel eventjes bij in de lach.

    Bedankt voor het delen van dit gevoelige gedicht, waarin ik sporen van "Het hoogste lied" meen terug te zien.

  3. Ik had ook die herkenning! Maar ik denk dat het komt doordat Anne wel vaker kiest voor zo'n vorm met een 'kentering' zoals je ook in de Psalmen wel terug ziet?

  4. Bedankt allebei!

    Leukste zin: ja, zo kun je hem ook opvatten. Maar zo bedoel ik hem niet. 

    Wat herkenning betreft: ik ben niet iemand die zomaar gedichten rondstuurt hoor, dus ik geloof niet dat jij ooit een gedicht van mij in je mailbox hebt gehad dat je niet op BloCnoot terug kunt vinden.  Het gedicht heb ik pas vanmiddag gemaakt, dus je kunt het eigenlijk nergens van herkennen. Of aan de vorm, zoals Lady Vi noemt. Of wellicht uit Markus 4… 

  5. Ik vermoed Adrian Plass:

    Vier uur ’s middags. Een wonder! Géén dwerg in een Japans admiraalskostuum aan de deur!

    Maar, serieus, ik zou die zin even ombouwen als je het niet humoristisch bedoelde.  

  6. Oh, die humoristische link had ik dan weer niet! Want het kan echt als een wonder zijn, als middenin jouw omstandigheiden, wanneer je niets van Hem merkt, ineens Jezus 'ontwaakt' zoals in dat verhaal, en in actie komt.

  7. Tja, ik zie dat toch meer als een ‘elke ochtend ontwaakt Hij (=Jezus, toen Hij op aarde wandelde voor Zijn opstanding) — net zoals iedereen’-iets, denk ik… Ik beschouw het niet als het wonder dat Hij ontwaakt, maar dat Hij de storm stilt. Het is voor mij een te groot contrast met wat er in Psalm 122 over God gezegd wordt, denk ik… 

  8. Voor mij zou het gedicht sterker (en serieuzer) overkomen, als die regel zou luiden (bijvoorbeeld)

    « Maar dan: gelukkig! Hij ontwaakt! »

    Dat geeft in mijn ogen meer de beleving weer — maar dat is: in *mijn* ogen. 

  9. Dank je wel, Hope!

    Dat boek van Adrian Plass ken ik niet, Quizzy. En ik zie me ook nog niet genoodzaakt om de regel aan te passen 

    Je bedoelt denk ik psalm 121 i.p.v. 122? 

    maar dat is: in *mijn* ogen. 

    En ik denk ook in *jouw* beleving. Als ik Markus 4 lees, zie ik het toch echt als een wonder dat Hij ontwaakt. Dat wonder zit misschien niet zo zeer in het ontwaken zelf, maar wel in het moment waarop. Dat Hij daarna ook de storm nog stilt, is m.i. een dubbel wonder.

  10. De laatste keer dat ik in mijn bijbel dat verhaal las, maakten de discipelen Hem wakker.

    Ik weet niet of dat in Markus’ beschrijving ook het geval was.

    Ik zie zijn wakker worden om die reden niet als een wonder; wel het slapen in dat weer terwijl de golven over de boot slaan…

    Maar zoals ik schreef: het is niet mijn gedicht en je schrijft het niet voor mij en het gaat om jouw beleving.

    Ik deel alleen de mijne en ja: ik bedoelde Psalm 121.

  11. Misschien dat we allebei ook wel een iets andere invulling geven aan het woord wonder. 

    het gaat om jouw beleving

    Mmm… geloof niet dat het specifiek om mijn beleving gaat, is mijn bedoeling ook helemaal niet. Maar alles wat je schrijft, doe je automatisch vanuit je eigen beleving. Zou anders een beetje lastig worden 

    Maar goed, dat betekent niet per definitie dat mijn beleving belangrijker is dan die van jou. Anders waarschijnlijk wel. Maar verschil moet er mogen kunnen zijn. 


Geef een reactie