Gedichtenbundel Anne
Het huis van mijn leven
Door:

Categorie: Gedichten
Geplaatst op 24 juni 2014 | Bijgewerkt: 1 januari 2016 om 11:48 uur.
Woorden: 121 | Leestijd: circa 1 min.



25 reacties

    • Haha… leer je mijn gedichten niet uit het hoofd dan??:D

      Laatste twee strofes waren eerst:
      Het gruis van mijn leven,
      Zal, ondanks het puin,
      Niet langer meer leven,
      Het duurt slechts maar even,
      Dan klinkt de bazuin.

      Het huis van mijn leven
      Zal dan zijn geënt
      In Christus, Ontfermer,
      Mijn Schild en Beschermer,
      Mijn vast Fundament!

    • Mag ik een alternatief einde voorstellen? Want eerlijk gezegd vind ik het oude einde qua inhoud sterker dan het nieuwe — al is er inderdaad een probleempje dat eenvoudig op te lossen is zonder de verzwakking die je in mijn ogen toegepast hebt in de nieuwe versie.

      *bloempje*

      =)

    • Alternatief voorstellen mag altijd 🙂

      Ik heb er zelf wel flink mee geworsteld, maar kwam helaas niet tot betere mogelijkheden :).

    • Het gruis van mijn leven,
      Zal, ondanks het puin,
      Niet langer meer leven,
      Het duurt slechts maar even,
      Dan klinkt de bazuin.

      Het huis van mijn leven
      Als altijd geënt
      In Christus, Ontfermer,
      Mijn Schild en Beschermer,
      Mijn vast Fundament!

      =)

    • Dankjewel voor het voorstel!

      Ik ga erover nadenken, want eigenlijk lost jouw oplossing maar één van mijn twee bedenkingen op :).

      Punt is namelijk dat het gedicht dan een beetje suggereert dat het huis van ons leven, wanneer het Christus als Fundament heeft, toch nog om kan vallen. Alsof het Fundament zijn werk niet goed doet…
      En dat is niet iets waarvan ik wil dat anderen dat uit mijn gedichten (kunnen) halen.

    • Na lang wikken en wegen heb ik hem toch aangepast naar jouw voorstel, Quizzy, dus: bedankt!

      Ik bleef namelijk maar aan Petrus denken…


    • Oké, ik zag deze reacties nu pas.

      Ik kan niet vinden wat jij uit mijn voorstel lijkt te halen, Anne. Waaruit zou jij in mijn versie dan concluderen dat het huis toch nog om kan vallen?
      De laatste strofe lijkt mij duidelijk dat dat juist *niet* zo is… =)

      Maar… ondanks het Fundament, en ondanks de vastheid van dat Fundament, kan ons leven nog steeds een puinhoop worden… ja. Dat geloof ik wel, ik zie het genoeg om me heen en in mijn eigen leven. Dus zelfs àls het gedicht dat nu zou suggereren (wat volgens mij niet zo is), wat zou daar verkeerd aan zijn? Lijkt mij alleen maar realistisch… =)

    • Maakt niet uit 😉

      En: gelukkig maar dat je niet kan vinden wat ik eruit lijk te halen. Ik ben er erg goed in om tussen de regels door te lezen, dus vandaar.

      Waaruit zou ik kan concluderen dat het huis toch nog om kan vallen? Juist uit de laatste strofe blijkt dat het huis ‘als altijd’ gefundeerd is op het Fundament. En toch is het omgevallen, dat schrijf ik daarboven. Dus ik zet een beeld neer van een huis, gebouwd op het stevigste Fundament dat er is. En tja… als het huis dan valt, is het Fundament dan niet sterk genoeg?

      En dat is de vraag waar ik een beetje mee zat te worstelen. En als je dan in de wereld om je heen kijkt, komt er vanzelf wel een antwoord op die vraag. Het is absoluut realistisch dat ons leven een puinhoop kan worden, dat Petrus naar de golven keek en wegzonk… Maar dat lag niet aan het Fundament, maar aan het huis…


    • Maar dan nog… een huis, waraan gewerkt wordt, heeft altijd wel wat puin eromheen liggen — misschien hoeft de *aanwezigheid* van puin *rond ons huis* niet te betekenen dat ons huis, dat op het Fundament staat, ook meteen *in puin* ligt…

      =)

    • Daar heb je gelijk in.
      Maar uit mijn derde strofe is volgens mij wel duidelijk op te maken dat ik het niet heb over (een klein beetje) puin, rond het huis, maar dat het hele huis in puin ligt.

      Dus ja, lastige kwestie 🙂


    • Nou, dan eindigt het gedicht toch met het nieuwe huis terwijl de resten van het ingestorte huis nog niet helemaal opgeruimd zijn? In mijn ogen wordt het gedicht er alleen maar mooier van, hoor, en dieper… =)

    • Als je dat er duidelijker uit zou willen laten komen, zou je kunnen overwegen om van de eerste regel van de laatste strofe zoiets als volgt te maken:

      – Nieuw huis van mijn leven

      of

      – Huis van mijn nieuw leven

      =)

    • #Mooier en dieper: helemaal mee eens, maar dat is dan wel volledig afhankelijk van de interpretatie van de lezer :).
      Ik laat hem maar zo, denk ik.
      Je voorstellen vind ik inhoudelijk heel mooi, maar ik vind ze qua ritme niet helemaal op de juiste plaats terecht komen. Bedankt voor al het meedenken!! 🙂

    • Ja, daar heb je ook weer helemaal gelijk in.
      Maar de vraag is een beetje wie daar nog rustig de tijd voor nemen… 🙂


Geef een reactie