Gedichtenbundel Anne
Tussen hoop en vrees
Door:

Categorie: Gedichten
Geplaatst op 27 maart 2014 | Bijgewerkt: 31 december 2015 om 10:12 uur.
Woorden: 130 | Leestijd: circa 1 min.



16 reacties

  1. Wauw. Krachtig zeg. Ik zou bijna zeggen: een ‘stevig’ gedicht, maar dat komt denk ik ook door de rijmvorm. Heel mooi gedaan, ook naar het einde toe. Maar ook hoe je de zee niet alleen als ‘graf’ maar ook als metafoor voor het verdriet gebruikt.
    Alleen even het ‘e’tje teveel uit de titel halen 😉

    Heel mooi!

    • Ja, een typefoutje kan soms toch iets moois opleveren.
      Ik had hem zelf niet op die manier gelezen.

      Wie weet… als de titel nog eens verandert, weet je aan wie ik het te danken heb 🙂

      Maar dan maak ik er wel van: tussen vrees een hoop :). Moet ik nog eens even over nadenken 🙂

    • Inderdaad, dan zou ‘tussen vrees een hoop’ naar mijn mening ook mooier zijn dan ‘tussen hoop een vrees’. Grappig zo, dat spelen met woorden :- )


    • Ik ben het daar niet helemaal met je eens in die mate dat het omkeren van de zelfstandige naamwoorden de uiting van het origineel zou vervreemden. =)
      De vraag zou gesteld kunnen worden wat mooier is: een leven van vrees, waarin ondanks al het kwaad tòch een hoop wordt gevonden, of een leven van hoop, waarin ondanks al het goede tòch nog een enkele vrees zich weet te handhaven?

      =)

    • Maar ook dat hangt van de inhoud van je gedicht af. Als alleen een inversie de toepassing op het gedicht waarborgt, zou ik persoonlijk liever de originele uitdrukking laten staan — met de enkele ‘e’.

      =)

    • Maar ik heb mijn belofte nog niet ingelost. Dat zal ik nu eerst doen, dan kan ik beter geïnformeerd aan dit gesprek deelnemen. =)


  2. Aldus. Ik heb het gedicht met bewondering gelezen, Anne. De huidige (door jou bedoelde) titel is oneindig meer toepasselijk dan mijn eerdere waardering van jouw oorspronkelijke typfoutje.

    Ben er stil van, en vraag me af of het lot van vlucht MH370 tot dit in letterlijke zin diepgaande juweel geleid heeft… de associatie is opmerkelijk, in mijn beleving.

    =(


    • Toch, bij nader inzien en als mijn associatieve interpretatie correct is, zou ik het terugveranderen van de titel slechts door terugplaatsing van de dubbele ‘e’ niet ontmoedigen.

      =)


    • Temeer daar lange tijd voor de nabestaanden de hoop groter en sterker zal zijn geweest; de vrees zoveel mogelijk verdrongen…

      Dat maakt de vrees uiteindelijk niet minder sterk: eerder sterker, wat denk jij?

      Een typfout leidt soms tot een sterkere inhoud dan een bekende zegswijze als titel…

      =?


    • Maar ik blijf onbescheiden uitgaan van mijn interpretatie van je gedicht, zonder je antwoord af te hebben gewacht.

      *bloempje*

    • Eerst maar even reageren, voordat mijn mailbox overstroomt :).

      Jouw associatieve interpretatie is helemaal juist!
      Ik weet niet of hoop of vrees sterker is. Je kan het denk ik van twee kanten zien. Aan de ene kant is de hoop sterker, omdat die de mensen op de been houdt: hoop doet leven. Wat dat betreft denk ik zeker dat veel mensen zullen blijven hopen, ook al is het haast wel zeker dat het vliegtuig is neergestort, zolang je het niet met eigen ogen gezien hebt, geloof je het vaak niet. Aan de andere kant is de vrees sterker, want als de vrees begint, tast ze meteen de hoop aan.

      Over die extra e in de titel heb ik nog wel m’n twijfels, omdat vrees een abstract zelfstandig naamwoord is. ‘Een vrees’ klinkt daarom een beetje raar. En als ik er ‘een hoop’ van zou maken, ontstaat het zelfde probleem.

    • Zo, ik had even wat in te halen qua lezen van reacties! Haha.
      Maar ik had ook direct die associatie met vlucht MH370. En daarom vond ik de huidige titel zo mooi: je kan als nabestaande van zoiets echt heen-en-weer ‘golven’ (om binnen de metafoor te blijven) tussen hoop en vrees. Het ene moment hoop je, het andere moment vrees je.

  3. Hoe abstract is vrees als je ermee te maken hebt? =/
    Of hoop, for that matter?

    Het feit dat het zelfstandige naamwoorden zijn en dat je er telwoorden op toe kunt passen, maakt de aangepaste titel toepasbaar. Ik zou het hoe dan ook als “artistieke vrijheid” beschouwen. Maar dat ben ik, met mijn eigenwijzigheid.

    Maar het is *jouw* (mooie, aangrijpende) gedicht.

    =)


Geef een reactie