Door:

Categorie: Gedichten
Geplaatst op 10 januari 2018 | Bijgewerkt: 10 januari 2018 om 04:49 uur.
Woorden: 68 | Leestijd: circa 1 min.

 

de blauwdruk 

 

waar kleuren

langzaam nestelen

in grijs van

grauwe maanden

 

slaapt wit in pas

gevallen sneeuw

zijn winters

maagdelijk rusten

 

toch zal er iets

gaan broeien in

leven dat door snoeien

kort gehouden wordt

 

het zijn geen

stemmetjes die soms

winden kleuren wel

de klank van samenspraak

 

die over het mysterie

van de blauwdruk gaat

de magie raakt van alle lentes

in hun toekomstig ontwaken  

 

wil melker

10/01/2018

 



2 reacties

  1. Mooi hè. Ieder jaar denk ik: oh help, zijn die knoppen er niet veel te vroeg bij? Hoe overleven die de winter? 
    En ieder jaar opnieuw doen ze dat: overleven en op hun tijd open knappen. Wat heeft onze God dat toch prachtig gemaakt.


Geef een reactie