Door:

Categorie: Gedichten
Geplaatst op 11 november 2017 | Bijgewerkt: 11 november 2017 om 05:06 uur.
Woorden: 74 | Leestijd: circa 1 min.

 

een tikje herfst 

 

ik zag

een tikje herfst

in je anders

zo zomerse lach

 

een vaag

en broos verkleuren

van ogen waarin

vermoeidheid bodem had

 

nee geen

fragiele breekbaarheid

maar ook in jouw leven

herken jij de tijd

 

in wisseling

van momenten

sprankel je in

pure vitaliteit

 

maar in een

rustige achtergrond

raak jij die lijn

soms even kwijt

 

nog bloei jij de

volheid van leven

vergeet niet

jezelf rust te geven 

 

wil melker

11/11/2017

 



7 reacties

  1. Inderdaad Wil, ik ben de 40 voorbij en dat merk ik regelmatig!

    Ik hoop op een warme avond… hartverwarmend zal het zeker zijn, we zijn een stad van Sint Maarten en dus feest vanavond 😉 Maar dat opwarmen volgt daarna pas denk ik. Met warme chocomel!

  2. EsQuizzy…bij de heren uit het zich vaak in het sportief gebeuren..

    na een lange jeugd..en 25 jaar werken in de maatschappij..willen zij weer aan sport doen..

    helaas met een idee van lichaamsbesef en kracht van 25 jaar geleden..Dat leidt altijd..

    tot vrij grote blessures..en een snel weer afhaken…ipv langzaam weer de nieuwe constellatie

    van het fysiek te onderzoeken..

     

    Dank en geniet nog een mooie zondag..

    groet..

    wil

     

  3. Dat wat je beschrijft is niet direct mijn herkenning, al kan ik me daar wel wat bij voorstellen.

    Het blijft leuk, hoe gedichten bij verschillende mensen tot verschillende herkenbare interpretaties kunnen leiden.


Geef een reactie