Door:

Categorie: Gedichten
Geplaatst op 12 januari 2019 | Bijgewerkt: 12 januari 2019 om 05:39 uur.
Woorden: 91 | Leestijd: circa 1 min.

 

gedachtenrood 

 

zacht liep ik

achter je lach

wist dat jij op

mij had gewacht

 

de paden kleurden

zich gedachtenrood

meanderend in gras

dat spontaan verschoot

 

uit het ruisen van

bomen kwamen vage

stromen bladmuziek die

neerdaalden als lentelied

 

ik zag de sprookjes

al van ver en wist dat

jij de sleutel had om ze

hun ziel terug te geven

 

hand in hand

zijn we binnen gegaan

liefde en warmte

omringden ons spontaan

 

wij hebben niet meer

omgekeken omdat we

voelden dat wij hier voor

altijd verder wilden leven 

 

wil melker

11/01/2019

 



2 reacties

  1. Lady…ook wij..als volwassenen

    moeten leren dat sprookjes…ook bestaansrecht hebben..

    en niet alleen in de kindermentaliteit..

    Dromen en sprookjes..horen bij het leven..

     

    Dank en geniet een mooi weekend..

     

    liefs,..wil


Geef een reactie