wil melker poëtisch 2016
Het stille sterven
Door:

Categorie: Gedichten
Geplaatst op 22 maart 2019 | Bijgewerkt: 22 maart 2019 om 04:29 uur.
Woorden: 80 | Leestijd: circa 1 min.

 

het stille sterven 

 

waar aarde ooit

de blauw groene

parel in ons stukje

heelal mocht zijn

is dat festijn nu

helaas verdwenen

 

al decennia lang

verbleken de kleuren

in het gebeuren van

het stille sterven dat

wij in vervuiling onze

kinderen laten erven

 

waar eens de

cirkel helend

gesloten was

breken lijnen zien

we elkaar voedende

relaties snel verdwijnen

 

onherstelbaar is

het fijnmazige

levensnet gebroken

zijn tijdsporen verlopen

geen gerangeer de rails

bestaan al lang niet meer 

 

wil melker

22/03/2019

 



2 reacties

  1. Wat ben ik blij dat wij mogen geloven in de komst van een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Want deze aarde… wat gaan we daar toch slecht mee om… zouden we er wat van leren?

  2. Lady…wijn zijn niet de eerste beschaving die ten onder gaat…

    Gelukkig hebben oude beschavingen ook het meeste van hun vervuiling

    opgeruimd..ooit zal het lukken..om van de aarde..het paradijs te maken..

    dat zij is…….dank en liefs..wil


Geef een reactie