Door:

Categorie: Gedichten
Geplaatst op 20 maart 2019 | Bijgewerkt: 20 maart 2019 om 04:38 uur.
Woorden: 89 | Leestijd: circa 1 min.

 

lachjes krulden 

 

geuren prikkelden

stemmen rumoerden

jij zat daar aan

het tafeltje in een

zee van stille rust

 

zacht kabbelden

woorden over het blad

sierlijke handen

ritueelden verbanden

van lief samen zijn

 

lachjes krulden

verborgen met

onuitgesproken plezier

in het uur zonder zorgen

door aangenaam vertier

 

plots vlaagde de wind

kwamen uniformen dichtbij

klonk er paniek in

luid geschreeuwde bevelen

sloop chaos ijskoud voorbij

 

in opluchting haalde

ieder zacht adem

keerde de stemming terug

maar de rust was gedaan

hoogste tijd om naar huis te gaan 

 

wil melker

20/03/2019

 



2 reacties

  1. Lady…in veel landen is de persoonlijke rechtszekerheid

    afhankelijk van het bestuur op dat tijdstip…

    Het burgerlijk vertrouwen in militairen is niet zo groot…vandaar..

     

    Geniet nog een fijne dag..liefs..wil


Geef een reactie