Door:

Categorie: Gedichten
Geplaatst op 19 december 2018 | Bijgewerkt: 19 december 2018 om 04:34 uur.
Woorden: 88 | Leestijd: circa 1 min.

opgetogen ogen

 

hij wond haar
lichtjes om de
vingers van zijn
kleine vuistjes
opgetogen ogen
glansden in plezier

hij speelde het spel
in volle overgave
wilde alles in
hartstochtelijk uitdagen
om dichter bij de warmte
te komen van zijn dromen

in onbewust
de leiding nemen
richtte hij zijn wereld in
duidde waar de kleine
angsten kwamen uit
hun vaak subtiel begin

tot moeheid zijn
activiteit verving
terwijl de lach nog rond
zijn mond en ogen hing
en hij nog tegensputterend
toch zachtjes in slaap sukkelde

wil melker
19/12/2018




Geef een reactie