Door:

Categorie: Gedichten
Geplaatst op 25 november 2018 | Bijgewerkt: 25 november 2018 om 04:09 uur.
Woorden: 72 | Leestijd: circa 1 min.

 

pure rebellie 

 

ik heb zinnen

gebroken die nooit

goed wilden lopen

 

klanken gingen

langzaam dissoneren

wat ik ook probeerde

 

het leven dat ik

de taal had gegeven

leidde een eigen bestaan

 

was uit haar

sociale setting gegaan

in pure rebellie

 

omgeven met

mystiek en magie

was er altijd al repliek

 

maar een totaal

nieuwe richting was

baldadige brandstichting

 

in het stoffige

taalsecretariaat is men

nog altijd onthutst en kwaad 

 

wil melker

25/11/2018

 



6 reacties


Geef een reactie