Door:

Categorie: Gedichten
Geplaatst op 29 november 2017 | Bijgewerkt: 29 november 2017 om 06:28 uur.
Woorden: 70 | Leestijd: circa 1 min.

 

vloeiden liefde 

 

ik ken

de druppel

heb hem mijn

hele leven gebruikt

steeds kleine beetjes

huilde nooit voluit

 

hij groeide

niet mee

prikte vaak

achter mijn ogen

meer stond ik

dan niet toe

 

boog voorover

kuchte wat

wendde mij af

snoot mijn neus

toen was het over

ik had geen keus

 

pas met jou

werd het anders

hij wilde erbij

druppels groeiden

vloeiden liefde

het alleen zijn voorbij 

 

wil melker

28/11/2017



2 reacties

  1. Lady..tranen..en huilen..

    is als emotie..totaal gedriscrimineerd

    als menselijke gevoelsuiting..terwijl het voor ontlading

    broodnodig is….Maar wij hebben echt niet geleerd

    er persoonlijk goed mee om te gaan..

     

    Dank en geniet nog een fijn weekend..

    liefs..wil


Geef een reactie