Door:

Categorie: Gedichten
Geplaatst op 20 oktober 2018 | Bijgewerkt: 20 oktober 2018 om 07:21 uur.
Woorden: 95 | Leestijd: circa 1 min.

 

zijn harde hand 

 

wind schuurt

de onmetelijke vlakte

eigent zich zand

en stenen toe in

doldriest draaiende

gigantische tornado’s

 

vol ballast gaat hij

over koude dreven

loost onverwacht

wat hij in gulzig

nemen weer teveel

aan alles bij zich had

 

zwiept en passant

een zee aan golven over

de kering van het land

zijn harde hand duldt

in genadeloze uithalen

geen enkele tegenstand

 

het zijn wat plaagstootjes

die hij aan het oefenen is

het echte werk moet nog

komen als de duurzame

balans het heeft begeven

en voorgoed van slag af is 

 

wil melker

19/10/2018



2 reacties


Geef een reactie