Keiharde dromen
Kd·560 Tableau!
Door:

Categorie: Drama / Roman
Geplaatst op 24 april 2014 | Bijgewerkt: 20 maart 2016 om 07:28 uur.
Woorden: 890 | Leestijd: circa 4 min.

Alleen voor ingelogde gebruikers. =)


28 reacties


    • Wat nou, Arne? Toch besloten een Kd-junkie te worden?
      Dan zou die speurtocht je moeten interesseren voor de tijd die je moet wachten op de volgende posts.

      Enne… ik mag niet jokken, dus moet ik je teleurstellen…

      =)

  1. Eeeeeh… Oeps?! =)

    Heerlijk om tweetalig opgevoed te zijn/worden…, lijkt mij dan =)

    Oh, nog ff een vertiepseltje aanpassen: “…waarin de beste pantserversierstertjes kun kunsten presenteerden.”

    En het viel me op dat de lettergrootte ineens versprong vanaf “Voordat Daniel de kans kreeg…”

  2. Ben ik weer 🙂
    Leuke post, die uitmondt in een climax waar we natuurlijk graag snel een vervolg op zien! Arme Gabriëlle en Lidhia… heel even dacht ik de eerste keer: o! Een wisseling?! Maar toen ik beter las, zag ik dat dat het geval niet was. Ergens diep in mij zit de gedachte dat het voor Gabriëlle veel veiliger is om voorlopig nog een poosje Lidhia in zich te hebben. Want op het moment dat er een switch komt, heeft ze veel uit te leggen. Ik als meelever/meelezer zie daar tegenop op de een of andere manier. Ik gun Gabriëlle nog wel even deze relatieve ‘rust’, al zijn er zeker momenten waarop ze in haar geest juist veel te verwerken krijgt.

    O ja. Grappig dat ze Engels praten als Amber erbij is! Ik kon me zo voorstellen dat ze bij de Welders op een gegeven moment een bepaalde taal als voorkeur kregen, voor die momenten dat Daniel erbij is, maar ook dat er redelijk automatisch op Nederlands wordt overgeschakeld als er vriendjes of vriendinnetjes langskomen. Dit stukje laat denk ik zien dat Amber gewoon echt heel erg ingeburgerd is daar. Best knap, want zo best was mijn Engels pas tegen het einde van het VWO, dat ik echt een makkelijke conversatie kon houden! Leuk om zo met Tim mee te kijken in dit stukje relatie tussen Amber en de Welders.

    O ja. Even voor mijn beeldvorming. ‘Tante’ Fabiënne staat rechts naast Lidhia. Dan doet ze een stap naar rechts en geeft Lidhia een hand. Dan moet ze zich juist naar links draaien, toch? Of visualiseer ik het even helemaal verkeerd?

    Ik ben heel benieuwd naar het vervolg. Ik had eigenlijk wel verwacht dat Rosa – die naar mijn idee best intiem met haar moeder is – verteld zou hebben over ‘prinses’ Lidhia in Gabriëlle.
    Gauw verder dus maar, als het kan!!

    O ja. Weer een paar pareltjes van beschrijvingen in deze post. Vond vooral deze een beauty: gedeelde enkelvoudige perspectief 🙂


    • Dank je wel! Heerlijk om die uitgebreide reacties te krijgen! Ik vind het jammer dat ik daar nu zelf niet aan toe kom bij andere verhalen… =(

      # veiliger : daar kon je wel eens heel erg gelijk in hebben, ja. =)

      # Amber | tweetalig: Amber is helemaal kind-aan-huis bij de Welders. Thuis praten ze zoveel mogelijk Engels als er geen vreemden aanwezig zijn en Daniel thuis is. Die switch gaat heel ongemerkt dus soms gaat het eventjes fout, zoals hier nu in de auto met Tim erbij. Maar, ja: Amber is hierdoor echt tweetalig, wat al helemaal in het begin van Kd verteld is, overigens. =)

      …later meer. =)

    • Ha ha, ben erg blij met deze laatste reacties want ik heb me echt wezenloos geprakiseerd waarom er in eens Engels werd gesproken.
      Was dit al eerder gebeurd in een andere post? Dan heb ik dat volledig gemist…

      Q¿Q

    • 🙂 Volgens mij merk je het als lezer het voor het eerst als Rosa in het ziekenhuis ligt en haar moeder met haar vader belt.
      Ik ben een poosje op zoek geweest naar andere posts maar kon zo gauw niet vinden wat ik zocht.

  3. Ik moest zooooo aan Den Engel denken vanmiddag… bij de eindexamenstunts op de lokale middelbare school is een jongen die op het dak wilde klimmen van 5 meter naar beneden gevallen. Op z’n gezicht… je zult de pers maar te woord moeten staan daarna… en al die leerlingen en leerkrachten die het gezien hebben… brrrr…


  4. # beeldvorming | rechts-rechts: ja, je mist het feit dat het een introductie- en felicitatierondje is van de nieuwe gasten aan de mensen die al op een plekje zitten en gaan staan. Een kring van mensen die een rondje maken en een hand geven aan de mensen die al zitten. =)

    # intiem : ja, Rosa heeft een heel hechte band met haar moeder, dat klopt. Maar ze neemt hun afspraak met Den Engel ook heel serieus: zie Kd·345 en ·347. =)

    Dank je wel voor je complimenten, Lady Vi. =)

    • # beeldvorming: oooh, ja. Weet je wat mijn probleem was? Ik was het spiegelbeeld vergeten!
      # intiem: ja, daar zat ik al wel aan te denken. Eigenlijk jammer, achteraf, dat er toen niet gesproken is over een eventuele uitzondering maken voor hun ouders. Het is best iets heftigs wat ze hebben gezien/gehoord/meegemaakt. En dat moet je met iemand kunnen delen. Maar goed, ze konden wel met Den Engel, Gabriëlles vader en Magda praten als ze wilden. Maar wat als ze nu thuis ermee worstelden en hun ouders merkten iets… moesten ze dan gaan liegen? Gabriël noemt verder niet expliciet ‘ook niet jullie ouders’.
      Grappig eigenlijk dat ik daar nu (pas) over na ga denken en niet toen. Maar jij hebt er destijds vast al wel over nagedacht. Enlighten me, als je tijd hebt? 🙂


    • Voor (gedeeltelijke) enlightenment ga ik je naar twee Kd-posts verwijzen die veel dichterbij in de tijd liggen: Kd·Xxx en Kd·Bijna (446 en 451).

      Maar ik geloof dat Den Engel, liever dan een uitzondering voor ouders, het drietal eerder een opening voor doorverwijzing zal hebben gegeven. Zo van: „Als jullie er toch graag met jullie ouders over willen praten, laat ze dan eerst even met mij bellen, dan kan ik de situatie uitleggen — dat lijkt me makkelijker voor jullie en jullie ouders.”

      Maar zo stel ik me Den Engel voor. En als ik hem goed inschat, zou hij nog wel een paar andere redenen daarbij kunnen hebben bedenken.

      =)

    • Dat vind ik helemaal bij hem passen ja! Dat maakt het voor mij verder heel aannemellijk. 🙂 Thanks!


    • Bedankt dat je erover begonnen bent. Ik heb het altijd in gedachten gehad, en ik meende ook dat ik het genoemd had. Blijkbaar niet, dus. Hoe dan ook, ik zal het toevoegen op een relevante plek — waarschijnlijk in de buurt van het oorspronkelijke gesprek.

      Ik houd je op de hoogte.

      =)

    • Net even gekeken. Helemaal goed wat mij betreft. Maakt het meer ‘af’. Grappig he, hoe je bijna drie jaar later zo nog wat toevoegen kan.
      Hopelijk ben je zelf ook tevreden 🙂


    • Enne… de titel van Kd·346 was tot nu toe aan de zwakke kant. Met deze nieuwe uitbreiding is dat, zonder de titel te veranderen, drastisch verbeterd! Dus ik ga ervan uit dat deze post tot nu toe gewoon nog op dit stukje wachtte!

      =)


  5. Trouwens, LaVi, over het Engels: de situatie zoals in het gezin Welder — en de manier waarop zij ermee omgaan, is min of meer gebaseerd op de thuissituatie van een wederzijdse bekende van jou en mij: WGJ. Naar aanleiding van mijn gesprekken met hem (n.a.v. KiFa, overigens) heb ik mij een beeld gevormd van de taalsituatie zoals die in het gezin Welder volgens mij aannemelijk is.

    =)

    • Ah ja! WGJ, daar heb ik nog steeds sporadisch contact mee via Facbook 🙂 Zijn zus heeft een nog ingewikkelder taalconstructie in de familie… getrouwd met een Afrikaan…

  6. * Dank je wel!” -> zou ook wel leuk zijn als het een 'Thank you' knikje was 

    — niet de tweeling —

    (…en Toenak, dacht ze er nu bij) 

    Excuus dat ik er weer over begin hoor. Ik probeer slechts mee te denken en doe met die gedachten wat jij denkt dat het beste is. Maar: ik vroeg me hier af waarom je bij het eerste de streepjes gebruikt en bij het tweede citaat haakjes? N.a.v. een uitleg van jou zou ik het eerder andersom verwachten? Want het lijkt me vrij logisch dat het niet de tweeling is… 

    Maar dat meertalig opvoeden is zeer zeker een goed idee! Ik ken een gezin waar de kinderen 4-talig worden opgevoed! Wat dat betreft is er in mijn opvoeding héél veel ontbroken 

  7. #streepjes en haakjes: soms is het een gevoelskwestie en kan ik het niet goed genoeg onder woorden brengen om aan iemand, die niet hetzelfde gevoel erbij heeft, duidelijk te maken hoe ik het ervaar… Ook hier is dat het geval. Pogingen om het logisch te maken kunnen verwarrend gaan werken wanneer in een andere situatie, zoals hier, de toepassing inconsequent lijkt. Ik ervaar heel duidelijk een verschil tussen de beide situaties die je hier aanhaalt, en die worden *hier* in *mijn* beleving het beste opgelost zoals ik het gedaan heb. 


Geef een reactie