Keiharde dromen
Kd·644·Kiezen
Door:

Categorie: Drama / Roman
Geplaatst op 25 november 2015 | Bijgewerkt: 21 juli 2018 om 05:37 uur.
Woorden: 562 | Leestijd: circa 3 min.

Alleen voor ingelogde gebruikers. =)


24 reacties

  1. Onder het lezen vroeg ik me af hoe oud deze “dametjes” precies waren, totdat me te binnen schoot dat het klasgenootjes van Elize zijn, en ze in de vierde zitten… Hmmm…, en dan al uitgaan en drinken… Het is al een tijdje terug dat we ze voor het laatst gezien/gehoord hebben…
    Het laatste stuk: ge-wel-dig!! =D

    …maar wel een oh-oh-oei-momentje, denk ik zo 🙂

    Misschien Schuller…?

    • Zag het gewoon voor me en vulde het vervolg zelf klein stukje verder in, en dat was best wel humoristisch 🙂

    • Ah, dus drinken hebben ze bij Loanne thuis gedaan… Dat ze al “uit” mogen, joh… 15 jaar… Zullen hun ouders ook blij mee zijn… Of is dit zo’n “ik slaap bij”-situatie, terwijl het eigenlijk niet zo is…

      Maar stiekem proberen is herkenbaar: ooit eens zo’n situatie op een stageschool gehad, gewoon overdag, uurtje of 13:00 uur ‘s middags, in een tussenuurtje… Smoorbezopen weer terug op school… =/

  2. Aha, ik vroeg me al af hoe het met deze meisjes verder ging. Leuk even zo’n update van alle kanten. En ik ben benieuwd wat de ouders ervan denken dat hun grut zo laat nog over straat loopt! Gewiekste meiden om er zo vandoor te sluipen…
    Leuke post!

    Overigens vroeg ik me nog wel iets over hun uitstapje af. Zoals het er nu staat, lijkt het alsof ze na het uitgaan (waarbij dat interessante gesprekje plaatsvond) meteen zijn doorgegaan naar het CVC. Gezien hun leeftijd, zou ik het logischer vinden als ze zich eerst netjes thuis gemeld hebben om daarna stiekem er weer vandoor te gaan. Onze oppas is vijftien en die mag sowieso ‘s avonds laat niet meer zonder begeleiding over straat (na het oppassen komt haar vader haar ophalen of brengen wij haar weg), en ze blijven hoe dan ook altijd op tot ze thuis is. Ik kan me bijna niet voorstellen dat deze meiden nu al tot diep in de nacht weg mogen blijven zoals de 18+ jeugd die hier zaterdag op zondagnacht altijd herrieschoppend voorbij komt fietsen of zwalken. Dit stukje zou voor mij geloofwaardiger zijn als er iets van dien aard (wegsluipen of wat dan ook) werd toegevoegd. Uiteraard bestaat de mogelijkheid nog dat er ouders zijn die zich minder aantrekken van wat hun kinderen doen, maar dat dat voor alle drie geldt, lijkt mij sterk. Zeker bij kennelijk kerkgaande mensen.
    *bloempje*

    Omdat ‘kerktijd’ genoemd werd, moest ik meteen aan de Bommelerwaard denken. Voor jullie ook even de anekdote (of gaat het er in Veenendaal net zo aan toe?): Toen ik hier 20 jaar geleden voor het eerst kwam, een avondje uit met een vriendin en haar verloofde, verbaasde me het dat er rond kwart voor 12 een soort van leegloop was uit het centrum van Zaltbommel. Bleek dat, bij de strengkerkelijken, het dorp ‘dicht’ gaat om middernacht. Want de zondag is een heilige dag, en o wee als je één minuut over twaalven binnenkomt… Wat was ik verbaasd toen ik dat destijds hoorde. Maar reken maar dat er op de doorgaande wegen tussen de dorpen in hard gereden wordt vlak voor middernacht… ik geloof niet dat er veel veranderd is op dat vlak in 20 jaar…

    Leuk hoe je de verschillen in de karakters neerzet. Daar geniet ik van. Erg creatieve manier overigens om te snoepen van het lekkers van papa zonder dat dat gezien wordt.
    Verder maar weer 🙂

    • Ha! Uitgebreide reactie! =)

      Als het gebeuren in deze post ongeloofwaadig op je overkomt, hoeft dat niet per sé aan de realiteitsweergave ervan te liggen, denk ik. Het feit dat ze het ‘voor elkaar’ hebben gekregen, zegt toch al genoeg, lijkt mij… =/

      =)

      Even terugblikkend op mijn eigen jeugd en de gezinnen die ik mij daarin herinner uit mijn vriendenkring, kom ik inspiratie genoeg tegen voor dit stukje proza. Het feit dat de rum blijkbaar niet actief bewaakt wordt, spreekt natuurlijk al boekdelen, en ook Rapunzels idee bij de situatie is niet ondenkbaar als ingrediënt van de cocktail die de dametjes toegepast hebben om hun gang te kunnen gaan. Maar ook in streng kerkelijke woonkernen komen gezinnen voor waarin de term “kerktijd” niet zo ongewoon is als eventueel de toegepaste “kerkgang” — en de daarbij aangenomen levensstijlen. Maar de vraag of die eerste term hier in deze post sarcastisch of religieus van oorsprong is, is daarmee wèl bespreekbaar.

      =)


    • Overigens, dat naar huis zijn gegaan en zich netjes gemeld hebben is helemaal mogelijk, ook binnen deze post. Een leugentje laat zich makkelijk raden, en het feit dat de dames met hun drieën zijn leidt vrij eenvoudig tot de aanname dat bij alle drie de oudercombinaties een verkeerde verwachting gewekt is over de verblijfplaats van het kroost. Hoe vaak komt dat in het echt voor? =/

      Je noemt zelf al het thuis melden en vervolgens weer verdwijnen. Een plausibele optie.
      Wat ik hier bijzonder interessant vind, is de vraag: waarom maakt het de post dan geloofwaardiger als ik het inline zou noemen, of minder geloofwaardig wanneer ik dat niet zou doen? =)

      Interessant schrijf-effect: als schrijver moet je voor je lezers blijkbaar aannemelijk maken wat je omschrijft. Ook als je gewoon omschrijft wat de situatie is — ongeacht hoe bijzonder die is (of juist niet) of hoe die tot stand is gekomen — wordt er meestal verwacht dat de samenloop van omstandigheden die tot die situatie geleid heeft, aannemelijk wordt gemaakt in plaats van dat de situatie voor kennisgeving wordt aangenomen. Grappig eigenlijk.

      =)

      Vooral in het licht van wat er in deze post nog meer gebeurt.

      =)

      Maar: ik zal nog even naar deze post kijken, vanavond. Want ik vind het zelf een heerlijk stukje karakterverdieping voor de meisjes om dit gegeven ietsje verder uit te werken. Dus bedankt voor de vraag!!!

      =)


    • En nog een kleine verandering: ‘dochterlief’ i.p.v. ‘hun dochter’ — mede om het hun-percentage een beetje naar beneden te krijgen.

      =)


    • Bedankt ook nog voor de complimenten — beetje slordig van mij dat ik dat nog niet gedaan had… De opgeworpen kwestie nam me een beetje in beslag…

      &:&

  3. Zoals beloofd. Geen kritiek, maar inderdaad bleef die kerktijd bij mij ook even haken.
    Ik dacht namelijk: wanneer is het beste moment om ergens ongezien naar binnen te gaan? Als je nogal generaliseert én bedenkt dat het over Veenendaal gaat, dan is dat ofwel ‘s nachts, ofwel onder kerktijd (immers, dan is er niemand op straat).
    Het gebruik van ‘na kerktijd’ hier, kan betekenen dat deze dames verplicht in de kerk zitten en dus niet eerder ‘weg’ kunnen. Het kan ook puur sarcastisch bedoeld zijn: als tegenstelling (waar kies je voor: na kerktijd als de hele wereld je ziet, of nu terwijl we praktisch onzichtbaar zijn). En gezien de achtergrond van de dames zoals die zich nu uittekent, zal het toch wel het laatste zijn wellicht…

    • En voor wat betreft de karakter ontwikkeling van deze dames: die vond ik sowieso al leuk in deze post 🙂


    • Goed, een boompje. =)
      En: ik zie dit niet als kritiek. Het is een boompje. =)

      Eén kleine belofte: in de volgende post met deze dames worden de karakters nog ietsje verder uitgewerkt… =)

      Oké. Allereerst een kleine correctie: het gaat hier *niet* om Veenendaal, maar om ‘een niet nader genoemde plaats die voor een groot deel op Veenendaal gebaseerd is’. Groot verschil qua schrijversvrijheid.

      Vergelijk: ik schrijf een verhaal dat zich op Ameland afspeelt, of ik schrijf een verhaal dat zich op een niet nader benoemd Waddeneiland — eventueel met een gefingeerde naam — afspeelt. Dat maakt heel veel uit in wat je je als schrijver kunt permitteren. =)

      Maar dan nog: Veenendaal, al heeft het een duidelijk gedefinieerd ‘kerkelijk deel van de bevolking’, is al heel lang niet meer de definiëren als ‘een christelijke c.q. kerkelijke plaats’. Zelfs generaliseren helpt daar niet bij: generaliseren negeert een gedeelte van de bevolking, maar in dit geval een wel heel groot deel van de bevolking. Zo groot, dat generaliseren echt niet meer toepasbaar is. Veenendaal omvat een multiculturele samenleving, die — om het eens heel plastisch te omschrijven — een klonterige massa Brinta vormt. En op sommige stukken mengt dat, op andere stukken minder of zelfs niet. =)

      Als je op zondag een ochtendje Veenendaal doet en gewoon rondloopt en -kijkt, zul je complete stromen kerkgangers-te-voet tegenkomen — veelal op weg naar verschillende kerkgebouwen van meerdere denominaties: vrouwen soms met hoedjes op, soms met hoedjes in tassen en soms zonder hoedjes. Maar niet minder zul je er de joggers, de mountainbikers, de wielrenners, de hondjes-uitlaters, de voor-de-lol-wandelaars en de IKEA-gangers (op weg naar de snelweg), de familiegangers en de was-ophangers zien. Ook auto’s-met-visje zijn hier tegenwoordig duidelijk minder breed vertegenwoordigd dan auto’s-zonder-visje, al ligt de verhouding nog altijd hoger dan landelijk gemiddeld en laat zich dat op zondagochtend het beste zien. Maar de stelling dat er tijdens kerktijd niemand op straat is… dat zouden de kerken hier wel willen, denk ik.

      Enfin, aangezien het in het verhaal niet om Veenendaal gaat, hoeft de lezer die verwachting niet vast te houden en heeft het verhaal de vrijheid om zich niet aan de realiteit van de Veense samenleving op een bepaald moment in de tijd te storen. Makkelijk opgelost, hè? =)

      Op dezelfde manier is het C.V.C. een mengelmoes van de drie grote middelbare scholen (vmbo t/m gymnasium) die we hier rijk zijn: het Rembrandt College (openbaar), het Ichtus College (reformatorisch/protestants-christelijk) en het C.L.V. (Christelijk Lyceum Veenendaal). Ook dat biedt grote vrijheid voor wat betreft het schrijven. =)

      Hoe dan ook, de achtergrond van deze drie dametjes is nog niet uitgetekend — en ik weet niet, of ik dat verder ga doen in het verhaal. Met de toevoeging die ik gedaan heb, heb ik niets méér over de inhoud van hun achtergronden verteld, denk ik, dan wat er al stond… en daarmee blijft de precieze achtergrond, inhoud en bedoeling van die eerste opmerking vooralsnog op zijn minst een beetje zweven…

      =)


    • Nog een ander goed voorbeeld is het ziekenhuis waar Rosa kwam te liggen. Dat is grotendeels gebaseerd op het hospitaal in Ede, maar heet hier “Ziekenhuis De Gelderse Heuvelrug” (Kd·205).

      =)


    • Hotze de Roos deed hetzelfde met De Kameleon-serie. Heel lang bleef de woonplaats van Hielke en Sietse Klinkhamer onbenoemd — plaatsen rond “het meer” kregen al gauw (fictieve) namen, en ze gingen regelmatig naar “de stad”, maar… de naam Lenten komt pas in latere deeltjes naar voren — en dat is evenzo gefingeerd, al bestaan de Friese meren wel degelijk, en maakt de jeugd op een gegeven moment een trektocht door een groot deel van Friesland — waarbij allerlei reële plaatsen aangedaan worden. =)


    • In Queeste bijvoorbeeld noem je echt plaatsnamen, je omschrijft wegen, je benoemt restaurants en stationsgebouwen, bergpassen en dergelijke — je wekt daarmee de verwachting dat je dat alles als toerist ook echt zou kunnen gaan bezoeken.

      Dat probeer ik heel bewust niet te doen: nergens in Kd ben je de plaatsnaam nog tegengekomen — en dat gaat niet gebeuren ook. =)


    • …al geef ik toe, dat er plaatsen zijn die ik wel omschrijf, al benoem ik ze niet. Het huis van de Feenstra’s staat echt aan de rand van het omschreven natuurgebied. De weg over de heuvelrug ligt er echt. Het huis van Den Engel en zijn vrouw? Een magistrale villa tegenover het C.L.V. — al heeft het een andere kleur in het verhaal. =)
      Maar het gravelveld waar ik hier in deze en eerdere posts over spreek lag er in de tijd dat ik daar naar school ging — daar staan nu enkele nieuwere gebouwen van het scholencomplex. Het noodgebouw uit die tijd bestaat al lang niet meer: er staat nu een vast gebouw, waar ik hier in Kd uit nood maar “het bijgebouw” van heb gemaakt. Dat soort dingetjes.
      De woningen van Gabriëlle en haar vader, Tim en zijn moeder, Rosa en haar ouders, Amber en haar ouders, Kitty en haar moeder en broertje, de familie Parent met aanhang, Chantal en Esther… ga zo maar door: allemaal wel ergens te vinden, al zou ik ze niet precies kunnen aanwijzen in de trant van: “Kijk, dáár in dat huis heb ik Gabriëlle en haar vader geplaatst…”

      Geen idee. Maar er zijn huizen genoeg in Veenendaal en omgeving om inspiratie op te doen en te fantaseren… =)

      “Het huis” van “The Sound Of Music”, bijvoorbeeld? De voorkant staat veertig kilometer of zo bij de achterkant vandaan. =D

      =)


Geef een reactie