Keiharde dromen
Kd·665 Banden
Door:

Categorie: Drama / Roman
Geplaatst op 22 mei 2016 | Bijgewerkt: 17 februari 2017 om 22:30 uur.
Woorden: 632 | Leestijd: circa 3 min.

Alleen voor ingelogde gebruikers. =)


30 reacties

  1. Yay voor de nieuwe post, en yay voor de conclusie en intentie om tot actie over te gaan van Silvaeo 🙂

    Tja… ik snap het wel van die banden… maar ik hoop dat er voor dit zestal ook een stuk 'geloof' bij zit, nu klinkt het in mijn oren een beetje alsof ze wel zin in een verzetje hebben omdat ze toch geen banden hebben met Trifay. Alsof het niet om een zeer serieuze dreiging gaat, maar een 'uitje' naar de schuilgrot. Dat stukje verbaast me wel: dat het de beschrijving van de schuilgrot is die hen over de drempel helpt en niet de beschrijving van de noodzaak om die schuilgrot te betreden.

    En tja, ook dat andere is wel even slikken, al zal Silvaeo zich het vast wel ergens bedacht hebben: dat mensen eerder naar bekenden luisteren dan naar gezaghebbenden. Als ik een nieuw huishoudelijk apparaat wil – vergeef me de kromme vergelijking – dan kan de winkeleigenaar mij nog zo goed informeren, ik hecht meer waarde aan een rondje onder mijn vrienden met hun eerlijke en nuchtere ervaringen 😉

    En nu dus weer actie voor Toenak, Silvaeo en de hunnen! Ik heb alleen de tijdlijn niet meer compleet… ben benieuwd hoeveel tijd ze hier nog voor hebben. (Hoever zitten we op de dag hier? Halverwege of al over de helft?) Het lijkt me dat hij de andere kolonieën ook nog bereiken wil, maar naar Trifay zal hij toch zeker wel zelf willen, om nog iets van indruk achter te laten en te kunnen overtuigen… voor minder dan de koning zelf gaan ze het niet doen daar… maar ik heb wel zin in een revolutie richting heer Troks 🙂

  2. Ha, dank je wel! 

     

    …dat het de beschrijving van de schuilgrot is die hen over de drempel helpt en niet de beschrijving van…

    Mmm, sluit het één het andere uit? 

    …een zeer serieuze dreiging… …de noodzaak om de schuilgrot te betreden.

    Dit vind ik twee bijzonder interessante bewoordingen.
    Waar bestaat die zeer serieuze dreiging uit, en wat is de beschrijving van de noodzaak om de schuilgrot binnen te gaan? 

    …tijdlijn niet meer compleet…

     

    Het is ongeveer halverwege de middag in Liliaño. Bij vergelijking: ongeveer vier uur.  

    …te kunnen overtuigen.

    Ik herinner mij het gesprek in Kd·654. 

  3. Even kijken of ik het beter uit kan leggen.

    Voor mij is de beschrijving van de schuilgrot maar een onderdeel van het grotere verhaal. Ik moet nu graven in mijn geheugen van de afgelopen jaar, en heb niet de tijd om op verschillende plaatsten uit te zoeken waar welk stukje van deze puzzel voor het eerst genoemd wordt, of waar de koning precies wat uitlegt aan iedereen. Dat is wel een nadeel van zoveel honderd posten waarbij de titel niet altijd duidelijk aangeeft in welk deel van het verhaal je bent, laat staan of je onder of boven water bent 😉 want ik weet ook niet altijd goed welke zoekwoorden ik moet gebruiken om tot maar een beperkt aantal posten te komen.

    Maar goed, uit mijn geheugen dus: er is een geheime doorgang, met daarachter een uitnodiging en een aftelmechanisme dat steeds sneller aftelt naar 'iets'. De koning zelf noemt het urgentie, dat aftellen. Verschillende levensvormen lijken zonder aanmoediging hun weg al te vinden naar deze plek. Ik kon de post niet vinden waarin hij het volk wat vertelt, maar wel de post waarin hij de volksvertegenwoordigers toespreekt: 'Zoals we u al lieten horen, wordt in het gedicht gesteld dat een ieder, die dat wil, vrije toegang tot de schuilgrot dient te krijgen. De resultaten van de uitgevoerde metingen geven een steeds duidelijker beeld van grote urgentie en we hebben geen idee waarvóór geschuild dient te worden. De tijd zal ons moeten leren of het een daad van dwaasheid is geweest of juist een verstandig besluit. De onverklaarbare aantrekkingskracht die de schuilgrot op veel levensvormen blijkt te hebben, is voor mij echter een sterk argument om aan te nemen dat het juist dwaasheid zou zijn om hun voorbeeld te negeren en zo met geopende ogen een door de Almachtige voorziene vorm van redding van wellicht een enorme natuurramp af te slaan.”'
    Doordat er nu gezegd wordt 'de beschrijving van de schuilgrot', lijkt het alsof die vele bollen wel erg interessant klinken en dus de moeite waard zijn van een bezoekje brengen. Alsof je een natuurverschijnsel bewonderen gaat waarna je weer naar huis gaat, in plaats van de rigoreuze keuze te maken je huis en haard achter te laten om je in een schuilgrot te verschuilen.
    Als ik toehoorder was geweest, zou ik niet zozeer onder de indruk zijn geweest van de beschrijving van de grot zelf, maar wel van de beschrijving van de uitnodiging en alle factoren eromheen die het tot een urgente zaak maken. En nog meer zou ik onder de indruk zijn van het feit dat mijn koning hier zo'n nadruk op legt en zo vol vuur erover spreekt.
    Wellicht is dat precies wat deze groep bedoelt, maar dan komt het er voor mij niet duidelijk genoeg uit. Snap je? Dan zou ik verwacht hebben 'de beschrijving van uw vondst' of zo.

    Sorry, nu ben ik misschien niet de helderste maar ik heb een heel slechte, korte nacht achter de rug en ben duf…

  4. Nacht: joh… 

    Bedankt voor je uitleg van hoe je het ervaart, en hoe jij in de gegeven omstandigheden zou reageren.
    Je bent nog helder genoeg, hoor, ik kon je reactie helemaal volgen! 

    De posts waarin Silvaeo en Rehinor van de Schuilgrot en de uitnodiging vertellen, zijn Kd·620 en ·622.

    Maar ook dan zou mijn vraag naar aanleiding van jouw eerdere woordkeuze overeind blijven: wat is de ‘zeer serieuze dreiging’, en wat is *de noodzaak* om de schuilgrot binnen te gaan? 

  5. De zeer serieuze dreiging: een mogelijke natuurramp. De noodzaak: de uitnodiging, zowel de geschreven versie als de gesproken versie door de koning. Kennelijk staat er wellicht iets ergs te gebeuren (dreiging), waardoor het niet meer gewoon een uitje is om de schuilgrot te komen bekijken, maar een serieuze noodzaak wellicht, om überhaupt in leven te blijven. 

    Nogmaals: er staat 'Uw omschrijving van de Schuilgrot was blijkbaar voldoende om ons los te weken van Trifay…'
    Ik interpreteer bij 'omschrijving' een omschrijving van het interieur. En dat zou voor mij dus niet zo doorslaggevend zijn, en dus verbaast het me dat het voor deze Trifayanen wel zo is. Had er 'Uw omschrijving van de situatie rondom de Schuilgrot' gestaan, dan was het voor mij anders geweest. 

  6. Kennelijk staat er … in leven te blijven.

    Valt het ook jou op, dat jouw eigen omschrijving hier in veel mindere mate overkomt als ‘een zeer serieuze bedreiging’ — en ook veel minder als ‘een noodzaak om de schuilgrot binnen te gaan’ — dan in je eerste reactie, hierboven?

    Waar zou dat aan kunnen liggen, denk je? 

     

  7. Ehm, nee? Dat valt mij niet op? Ik bedoel nog steeds hetzelfde, probeer het alleen elke keer met andere woorden te zeggen. 

    Maar laat gewoon lekker zitten hoor! Niet belangrijk. 

  8. Persoonlijk vind ik het onderwerp wèl belangrijk. 

    Je legt me (heel duidelijk!) uit hoe jij het ervaart en zou ervaren, en ik probeer je te laten zien hoe de waterlingen het ervaren. En hun ervaring wordt in deze post weergegeven…
    Voor jou als lezer is het volgens mij wel handig (belangrijk?) om te begrijpen wat hun ervaring is… en waar die vandaan komt.

    Je hebt je omschrijving van ‘de dreiging’ en ‘de noodzaak’ aangepast, en daarmee verzwakte je zelf de urgentie van je eerdere omschrijving.

    Het woordje ‘wellicht’ is namelijk ontzettend krachtig op dat gebied.

    Ook voor veel waterlingen zal dat wellicht gelden…

  9. Hm, oké, dan ga ik ook nog even door 😉

    Even twee dingen.

    1) Ik heb niets bewust afgezwakt. Dat 'wellicht' zat al die tijd al in mijn hoofd en doet voor mij niets af aan de ernst van de dreiging en de noodzaak tot schuilen. Zou je dat punt willen laten liggen? Want dat is niet het punt dat ik probeer te maken. Laat ik een concreet voorbeeld nemen. Stel dat er in Nederland melding wordt gemaakt van een mogelijke komeetinslag. De komeet is nog te ver weg om zeker te kunnen weten dat deze daadwerkelijk de aarde zal raken, maar toch raadt onze overheid aan om te schuilen in een prachtige schuilkelder die daar heel geschikt voor is en die kort geleden ontdekt is. Wat zou voor mij dan de doorslag geven, als ik besluit gehoor te geven aan die oproep? De dreiging van een mogelijke ramp, met de gevolgen daarvan, of het feit dat er een heel mooie schuilkelder is? Ik denk dat het mij niet uit zou maken waar ik schuil, als ik maar ergens schuilen kan. De potentiële dreiging zou voor mij doorslaggevend zijn (waarbij het voor mij niet uitmaakt als ik uiteindelijk voor Piet Snot in die kelder zit, better safe than sorry) en ik ben benieuwd waarom het erop lijkt dat dat bij de waterlingen niet het geval is. 

    2) Jij zegt hierboven: Voor jou als lezer is het volgens mij wel handig (belangrijk?) om te begrijpen wat hun ervaring is… en waar die vandaan komt.
    Graag, maar wil jij het dan vanuit jouw kant misschien verhelderen? Want ik zie het duidelijk niet, en ik kan de post nog wel een paar keer doorlezen, maar ik weet niet door welke bril ik dat moet doen om het uiteindelijk anders te gaan zien. Ik was dus  vooral benieuwd of het klopte dat de dreiging voor hen minder zwaarweegt dan de omschrijving van de schuilgrot. Mag ik uit jouw woorden hierboven opmerken dat dat inderdaad het geval is, maar dat daar een reden voor is die ik dus niet oppik? 

  10. 1. Je had al meteen na je eerste reactie bij mij duidelijk wat je bedoelde, Lady Vi. Ik vraag me alleen af, of ik in staat ben om mijn antwoord op die vraag aan jou duidelijk te maken. 

    2. Dat mag je zeker, maar dat woordje "wellicht" is de exacte reden die je niet oppikt, en jij vraagt mij om juist dàt in mijn uitleg te laten liggen, omdat jij dat er steeds al bij *dacht* — ook toen je het niet neerzette. Het verschil tussen toen je het niet en wèl neerzette, is namelijk het hele verschil — in *mijn* beleving van wat jij schreef. 

    Er zijn ongetwijfeld veel waterlingen die om exact dezelfde reden als die jij bij 1. opgeeft, de Schuilgrot binnengaan: het mogelijke risico. Heel fijn is dat. Er zijn nog waterlingen die de koning op zijn woord geloven. Als je enkele namen ter referentie wilt: Kd·656 Tegenliggers noemt er een paar.  

    Een ander deel van de waterlingen, die wel degelijk de Schuilgrot bezwemmen, kan daar echter allerlei andere redenen voor hebben — simpelweg omdat het woordje *wellicht* in hun ogen niet overtuigend genoeg is.

    Ik vroeg je niet voor niets naar de ‘zeer serieuze dreiging’ en naar ‘de noodzaak om de Schuilgrot binnen te gaan’.

    – Wat houdt de zeer serieuze dreiging in?
    Ofwel: wat staat er *wellicht* te gebeuren en wat zijn daarvan de overtuigende voortekenen die de waterlingen *wellicht* zouden kunnen waarnemen?

    – Wat is de noodzaak om de Schuilgrot te bezwemmen?
    Ofwel: wat is *wellicht* het verschil tussen de *eventuele* gevolgen van het *misschien* wel of *wellicht* niet naar binnen gaan in *dat wat ooit (wellicht) als een Schuilgrot is bedoeld*?

    Dat zijn héél relevante vragen voor waterlingen die minder snel van geloof zijn dan jij.

    Samengevat luidt hun vraag (en Girvoc heeft die, nogal weinig respectvol maar niet geheel onterecht, als eerste onder (heel andere) woorden gebracht): op welke tastbare/zichtbare feiten baseert de koning zijn persoonlijke geloof in wat wordt gepresenteerd als ‘een wellicht zeer serieuze dreiging’ en ‘de wellicht aanwezige noodzaak om de "schuilgrot" te bezwemmen’…?

    Zijn die vragen door Silvaeo, Rehinor en/of Toenak van een antwoord voorzien?

    En, misschien ten overvloede: heb je gezien wat ik op 22 mei om 22:31u als eerste vroeg?

  11. Als eerste: ik heb de reacties van LaVi en jou hierbovennog niet gelezen, sorry beetje te veel extra leeswerk voor nu, komt wellicht nog wel van de week 🙂

    Dan:

    een rood met groene lijnengloed

    Haha, leuk, weer eens een andere manier om de luminescenti te omschrijven! 🙂 

    Euhm, en dan loop ik hier even vast:

    Uw omschrijving van de Schuilgrot… los te weken van Trifay…

    Moet dat niet eerder "Uw dringende oproep tot komen naar de Schuilgrot" zijn of "Uw beschrijving met betrekking tot de situatie rondom de Schuilgrot" o.i.d.? Nu lijkt het net of ze daar voor een uitje/sight seeing komen i.p.v. voor de dringende oproep/aangegeven noodzaak die erachter schuilgaat… Zoals je het zo mooi in – ik meen – de vorige post of die daarvoor (?) weergegeven had, iets met: "de urgentie van een eeuwenoude uitnodiging". Maar wellicht moet ik even teruglezen naar Silvaeo's speech in het openluchttheater voor zijn bewoordingen daar in de richting van zijn volk…

    „In tegenstelling tot wat er geadviseerd werd, Sire, laten veel waterlingen zich leiden door de mening en keuzes van anderen, die om welke reden dan ook veel voor hen betekenen.”

     Tsja, hoe herkenbaar (en logisch – in sommige gevallen) in de dagelijkse praktijk… Blijkbaar moet je toch sterk in je *eigen* schoenen staan om zèlf een andere weg in te slaan… =/

  12. Laat me, om de zaken iets te verduidelijken, Silvaeo’s beschrijving van de Schuilgrot tijdens de Algemene Vergadering citeren, uit Kd·620… En dat zijn dus de woorden, die Grimvor — en de andere vijf — uiteindelijk losweekten van hun leven in Trifay — het laatste zetje dat ze nodig hadden, zeg maar:

    De wetenschap heeft al aangetoond dat voedsel er vrijwel overbodig is: het water is verzadigd met voedingsstoffen, die eenvoudig door onze lichamen uit het water kunnen worden opgenomen. Er is ruimte genoeg voor heel het volk van Liliaño …

    Wie zegt, dat er voor hen géén geloof bij kwam kijken? Ze zijn er toch binnengegaan?  Hun daden tonen hun geloof, toch? 
    En wat is er mis met het accepteren van de uitnodiging om een andere reden dan degene, waar de gastheer persoonlijk in gelooft?

  13. Misschien dom, maar – n.a.v. de omschrijving van de Schuilgrot – dan zijn ze toch gekomen om andere redenen dan de "urgentie van de eeuwenoude uitnodiging"? Dan blijft het een beetje hangen bij wat LaVi allereerst al zei: …dat het de beschrijving van de schuilgrot is die hen over de drempel helpt en niet de beschrijving van de noodzaak om die schuilgrot te betreden.

     

    Vraagje, zonder dat ik de "speech-post(en)" teruggelezen heb: hééft Silvaeo eigenlijk wel iets gezegd over de Almachtige icm de Schuilgrot en de dringende uitnodiging of heeft hij dat toen bewust achterwege gelaten om *iedereen* (gelovig/ongelovig) de vrije keus te laten – op basis van concrete aanwijzingen (teller, voedingsrijk water, vissen, ruimte ed.)?

    Reactie was in de Spam terechtgekomen, om mij onbekende reden. Hersteld, 24 mei 07:15u — mAd

  14. En, LaVi… ik heb nog eens nagedacht over je voorbeeld van de mogelijke komeetinslag. Mag ik het in het perspectief zetten van de actuele situatie in Liliaño?

    Wat als onze koning een Algemene Oproep doet op tv — op een prachtige dag in juni, in een periode waarin iedereen het goed heeft en er is geen dreiging van oorlog, geen narigheid, maar vrede &c.
    Maar hij vertelt dat archeologen recent een schuilkelder uit de tijd van Willem van Oranje hebben ontdekt, met allerlei voorraden en frisse lucht — genoeg om het hele volk te onderhouden.
    Vreemd genoeg, zo vertelt hij, komen er allemaal vogels en andere dieren op de open deur van de schuilkelder af en gaan er naar binnen…
    Hij vertelt erbij, dat één van de archeologen (of hijzelf, meer zoals in Kd), per ongeluk een mechanisme in werking heeft gesteld waardoor de schuilkelder, die op dit moment open staat, op een onzeker moment in de nabije toekomst zal gaan sluiten.
    Ook vertelt hij, dat er op de muur aan de binnenkant van de schuilkelder een tekst in het Oud-Nederlands is gevonden, die ongeveer hetzelfde inhoudt als de tekst die in Kd de uitnodiging inhoudt.
    Die tekst is heel dringend opgesteld, en maakt alles in de beleving van de koning heel urgent.
    Hij vertelt, dat hij heeft besloten de uitnodiging serieus te nemen en raadt iedereen aan om, net als hijzelf, de schuilkelder in te gaan voordat de toegang zich automatisch sluit. Dat hij geen idee heeft of het zinvol is of niet — of dat er überhaupt iets gaat komen waarvoor wellicht geschuild moet worden. Maar hij zal het doen omdat hem dat verstandig lijkt: het is toch heel toevallig dat die schuilkelder nú ontdekt is… En omdat hij van het Nederlandse volk houdt, smeekt hij het volk om met hem mee te komen, de schuilkelder in…

    Hoe zou je in deze situatie kiezen? 

     

  15. Ben ik weer 🙂 
    Even gezien vanuit jouw laatste reactie. Stel dat iemand jou een prachtig all inclusive hotel schetst, super de luxe, veilig en ruim genoeg voor heel veel mensen. Zou je daar dan gewoon heen gaan om die beschrijving, als je werd uitgenodigd, terwijl je weet dat je er voor onbepaalde tijd naar toe moest, zonder je eigen spulletjes (of een deel daarvan), zonder al te veel privacy waarschijnlijk want je bent er niet de enige en zonder duidelijk doel van wat je daar dan moet doen… Wat zou jij dan doen? Ik zou het wel weten. Dan kan het er nog zo vol met lekkere buffetten staan, ik blijf liever thuis. Tenzij ik thuis niet veilig ben… en daar komt dan die noodzaak om de hoek zetten. Want als je de noodzaak voelt, dan kan die gedachte dat je er in ieder geval niet hoeft te verhongeren, inderdaad dat laatste zetje zijn, wat jij al zegt.
    Maar dat is dus iets wat ik hier niet proef, en daarom blijf ik steeds doorvragen. De uitspraak leest nu als een wat onverschillige 'hoofdreden' om te komen, in plaats van als een 'nou, ik vond het spannend, maar na die omschrijving van de Schuilgrot durf ik het toch wel aan'. 

    Dus: de omschrijving als laatste zetje? In mijn ogen helemaal gerechtvaardigd. Maar op mij als lezers komt het, zoals het er nu staat, niet zo over. Dus als je dat wel bedoelt, dan is het misschien toch handig het iets aan te passen?

    En je vraag nog van die eerste reactie: daar waar ik 'over de drempel helpen' zei, bedoelde ik meer de grote stap naar binnen en niet het laatste zetje. Dat kan duidelijk ook anders opgevat worden, ik hoop toch niet dat het daar op vastgelopen is  Want als het puur om een klein zetje gaat, dan sluit het een het ander zeker niet uit. Maar als het om de grote beslissing gaat, denk ik dat beiden samen mee kunnen tellen, maar lijkt het mij sterk – en wie ben ik – dat het puur en alleen de omschrijving is geweest voor wat betreft de grote stap. 

     

  16. Ik denk niet, LaVi, dat jij onze koning die schuilkelder in zou volgen, die hij op tv omschreef.
    Hij omschreef een oude schuilkelder hè, en géén superdeluxe hotel.
    En ik denk, dat de meeste mensen zouden vinden dat dat een terechte keuze van jou zou zijn.

    Maar…

    Je zou graag zien dat ik meer besef van urgentie in Grimvors uitspraak leg, hoewel zowel jij als Rapunzel om exact dezelfde reden over exact dezelfde uitspraak struikelden — en om de exacte reden dat die uitspraak van Grimvor precies de lading communiceert, die ik erin bedoeld heb — wat ik dus een groot compliment vind.

    Hoe moet ik duidelijk maken dat Silvaeo, Rehinor en Toenak *geen enkele serieuze dreiging, geen enkele urgentie en geen enkele noodzaak* bij naam hebben genoemd, noch die anderszins hebben gecommuniceerd buiten het feit dat de deur van de klassieke schuilgrot op een (on)bepaald moment zal gaan sluiten?
    Hoe moet ik duidelijk maken dat het volledig waarschijnlijk en volstrekt aannemelijk is dat veel waterlingen hun verblijf in de Schuilgrot daadwerkelijk als een uitstapje zien, als een verzetje, een afleiding van de dagelijkse sleur of als een historisch / oudheidkundig / archeologisch interessante excursie, of als een kans om eens in het directe gezelschap van de koninklijke familie te verkeren, of als een mogelijkheid om van thuis weg te komen als thuis niet bevalt, of als een leuk uitje naar de bioscoop of het theater of André Rieu, voor mijn part? Of, als het langer zou duren, een welverdiende vakantie?

    Hoe moet ik nog aannemelijker maken dan het al is vanuit wat er in Kd geschreven is, dat er voor de meeste waterlingen gewoon (en heel begrijpelijk) geen enkele urgentie in het spel is — al heeft de koning heel duidelijk gemaakt dat *hij*, persoonlijk, gelooft in een zekere maar onbepaalde urgentie?

    Als jullie dat allemaal uit die ene uitspraak van Grimvor oppikken, vind ik dat helemaal geweldig, want dan heb ik het goed geschreven — maar…

    Ik verwachtte, dat ik met een eenvoudige verwijzing naar het woordje ‘wellicht’ o.i.d. in Silvaeo’s toespraak duidelijk kon maken waarom de redenen voor veel waterlingen om de Schuilgrot binnen te gaan, niet berusten op welk gevoel van onheilsdreiging dan ook, en niet op welk besef van noodzaak of urgentie dan ook.

    Dat liep een beetje anders dan ik verwachtte… zoals wel vaker, al blijven het interessante ervaringen…
    Ik had niet verwacht dat het zo moeilijk zou blijken te zijn om de ervaring van de waterlingen te verduidelijken aan lezers, die menen dat ik iets anders bedoelde dan wat ik geschreven heb.

    Het is duidelijk dat mijn lezers over Grimvors uitspraak kunnen struikelen omdat ze precies begrijpen wat hij bedoelt — al verwachten zij iets anders vanuit hun eigen besef van urgentie. Dat struikelblok blijkt hoger te zijn dan ik verwachtte.

  17. Huh? Die reactie van jou van onze koning had ik helemaal niet gezien?? Had ik waarschijnlijk tegelijk getypt?? Sorry, vandaar dat mijn reactie van 23.33 daar niet op sloeg. Nu helaas verder geen tijd… 

  18. Maar ik begin het wel wat beter te begrijpen zo. Het is als Noach die een boot op droog land bouwt, toch? Alleen wij lezers zijn zo ontzettend meegegaan, al jarenlang, in hoe het koningshuis dit beleeft en wij beseffen wel dat er urgentie is. Dat is de bril die we op hebben, zeg maar. En dat maakt het lastig. Nu, na al deze discussie, begin ik het punt beter te begrijpen. Maar lezers die deze discussie niet mee kunnen krijgen, eventueel later bij Kd in boekvorm, die hebben dat niet. Wellicht dat een van de jongere waterlingen daar nog een discussie over aan kan zwengelen tijdens het volgende ritje van de snelzwever 🙂

  19. Goed, nog heel even voor ik echt verder ga met wat ik moet doen (haha): ik moest aan die zeedruiven post denken. Hoera, een makkelijk zoekwoord om een post terug te vinden! Daarin bespreken Toenak en Silvaeo eigenlijk al dit probleem en hun zorgen daaromtrent. Echter: ze doen het op een manier waarop uiteindelijk alleen Lidhia/Gabriëlle het nog ietsje volgen kan. De rest van de jeugd haakt af bij de manier waarop. En na afloop gaan ze schijnbaar makkelijk over op het lezen van het document.
    Eigenlijk maakt de onrust/twijfel/zorg hier daardoor ook op mij minder indruk. Ik zou het best heel mooi vinden als nu juist een van de kinderen met die vraag komt. "Waarom komen er maar zo weinig?" en dat het dan op hun niveau uitgelegd wordt, inclusief het nare gevoel in je buik dat je daarvan krijgt als kind/volwassene. Of dat er bij een van de volwassenen een moment van emotie is rondom die zorgen, los van de nogal rationeel uitgesproken zinnen. En bij mij komt dan meteen ook de impuls: spreek die zorg samen uit naar de Almachtige! Maar wellicht is de relatie die wij met onze Heer hebben toch persoonlijker dan hoe het bij de waterlingen is?

    Hoe dan ook: tot aan deze post was het mij best wel duidelijk dat er waterlingen zouden zijn die de noodzaak zien en dus zouden komen, terwijl anderen de noodzaak helaas niet zien, en niet komen. Maar nu lijkt het er meer op dat mensen die wel komen, ook niet eens zo heel direct de noodzaak zien. Dat was echt geen moment in mij opgekomen. En dat maakt dat alleen dat zinnetje van de Trifayanen voor mij heel verwarrend is, ik miste daar dus een kader om deze zin in al haar ernst op te kunnen pakken.

  20. Urgentie: de steeds sneller verlopende tijd tot de grot zich sluit, zie mijn reactie van 23 mei 9.11 uur met het citaat waarin Silvaeo zelf over urgentie spreekt.

    Noodzaak: zie mijn eerdere reacties hierboven… maar als ik het daar niet duidelijk kon uitleggen heeft het niet zoveel nut om dat nog weer een keer te proberen… 

    Ik heb het gevoel dat ik toch niet het juiste antwoord geven kan waar jij klaarblijkelijk naar zoekt, en ook de energie niet om dat nog verder op te pakken, sorry… 

  21. LaVi, ik zoek geen antwoord. Eerlijk niet.
    Jij probeert mij een antwoord te geven op een vraag die ik niet stel.

    Ik probeer jou iets te laten zien, maar je pakt het niet op omdat je volledig in je eigen aanname vastzit.

    Jij vult een noodzaak en een dreiging in in Kd, die *nergens in het verhaal* naar voren komen. Wat betreft de urgentie — die link je aan die noodzaak en die dreiging…
    Vervolgens beredeneer jij de situaties die je in het verhaal tegenkomt vanuit die door jou ingevulde aannames.

    Daar kan ik blijkbaar niet tegenop. Ik kom met mijn uitleg hier niet door jouw zelfbedachte beeld van de situatie in Kd heen.

    Dat spijt me…

    Heb je mijn reactie van 23 mei om 23:14u *goed* tot je laten doordringen?

  22. Zoals ik vanmorgen al zei, had ik die reactie tot vandaag helemaal niet gezien, vandaar dat ik daar niet eerder op gereageerd had. 

    Maar ja: los van het feit dat onze koning ons land allang niet meer leidt, stel dat hij dat wel deed en dus dezelfde positie als Silvaeo had, én hij nam de moeite om na zijn algemene oproep ook nog eens alle plaatsen in Nederland langs te gaan om er zeker van te zijn dat ieder het horen kon, dan zou ik hem volgen. Vooral ook met de wetenschap dat er een team van wetenschappers is dat hiermee bezig is, het is niet zomaar een 'gril' van de koning. Kennelijk ben ik een nogal volgzaam type.

    Want juist datgene wat Silvaeo verkiest te doen, maakt dat ik proef dat hij urgentie ervaart, dat hij een noodzaak ziet. Anders zou hij die moeite niet doen om overal nog langs te rijden, als het allemaal eigenlijk niet zo dringend of noodzakelijk is. Het zijn zijn woorden die mij het gevoel van noodzaak en dreiging geven: 'De onverklaarbare aantrekkingskracht die de schuilgrot op veel levensvormen blijkt te hebben, is voor mij echter een sterk argument om aan te nemen dat het juist dwaasheid zou zijn om hun voorbeeld te negeren en zo met geopende ogen een door de Almachtige voorziene vorm van redding van wellicht een enorme natuurramp af te slaan.'

    Maar kennelijk heb ik het al die tijd verkeerd begrepen. Ik dacht overigens dat ik het vanmorgen wel begon te begrijpen, zie de vergelijking met Noach. Maar gezien het feit dat je daar verder niet op ingaat, zat ik daar dan ook mis??

  23. LaVi ik kan me vergissen, maar volgens mij lopen we allebei vast omdat we iets linken aan de oproep richting Schuilgrot wat helemaal niet beschreven is in Kd.

    We linken, denk ik (gezien noodzaak en urgentie enzo), beide de Almachtige aan de Schuilgrot — en dat is in Kd niet verteld/beschreven. =)

  24. Oh. Dan struikel(d)en we over dezelfde zin om verschillende redenen…

     

    Maar waar zie jij de noodzaak en urgentie dan in, als dat niet gelinkt is aan de oproep om naar de Schuilgrot te gaan icm de Almachtige, want dan ben ik de setting een beetje kwijt, denk ik =?

    Of baseer jij die puur en alleen op het aftelmechanisme? 🙂

  25. Nou, net wat ik vlak hierboven ook al zei: het feit dat de koning het zo serieus neemt, dat hij naast een algemene volksvergadering ook alle koloniën afgaat, de vondst van deze schuilgrot met de uitnodigende tekst en het aftelmechanisme, de kans op iets als een natuurramp waarvoor ze behoed kunnen worden, al die zeedieren die de grot maar al te graag inzwemmen en de woorden van de koning zelf die ik vanmorgen al citeerde. De combinatie van alle factoren eigenlijk, dus… 


Geef een reactie