Misteriekus
Door:

Categorie: Column
Geplaatst op 3 maart 2019 | Bijgewerkt: 3 maart 2019 om 17:54 uur.
Woorden: 479 | Leestijd: circa 2 min.
|

Ik kom uit Nederland. En ik hou van dit land. Ik hou van de rood-wit-blauwe vlag , de tulpen en het Delfts blauw. Ik hou van Ot en Sien en Jip en Janneke. En van klompen en koeien. En stroopwafels en pannenkoeken. En van de táál. Dat ook . Maar dat laatste , zo merk ik, is stiekem steeds meer aan het verdwijnen. Een aantal jaren terug zong Kenny B het al in één van zijn liedjes: Praat Nederlands Met Me. En op de één of andere manier schiet zijn tekst de laatste tijd regelmatig door mijn hoofd en wil ik mensen díe vraag maar al te graag stellen.Want wat is Néderlands tegenwoordig eigenlijk? Onze taal wordt voortdurend ingeruild voor Engelse termen, die makkelijk in Het Nederlands gebruikt kunnen worden, maar volgens de bedenkers ‘ in het Nederlands niet of stóm klinken’ Hoezó? Ik vind de Nederlandse taal práchtig. En de Engelse taal helemaal niet persé mooier of stoerder. Dat maken de mensen er zélf van. Oud-Hollandse woorden als belhamel (ondeugd) of jammermoedig (verdrietig) zouden van mij zó weer terug mogen komen. Wat is er mís met die woorden? Maar niet alleen de Oud-Hollandse termen. Ik vind woorden als muggenziften, wonderbaarlijk, kneuterig, platteland, boerderij ,koninklijk,openhartig en heetgebakerd nog steeds práchtig klinken. Maar ik ben kennelijk een uitzondering. Want in mijn omgeving kiezen de meeste mensen de Engelse vertaling van een prachtig Nederlands woord .Want waaróm heten de lessen ‘ Vaardigheden in de zorg’ bij ons op school de zgn. ‘Skills-lessen’? Waarom moet ik mijn huiswerk ínhangen in ‘It’slearning’? En waarom heet de boekenhoek (boek-en onderzoekhoek) bij ons in de kerk het Research center? Waaróm krijg ik van mijn docent een feed-back formulier in plaats van een beoordelingsformulier ?Waarom stelt de unit manager op mijn werk zich niet gewoon voor als leidinggevende van de instelling?Om nog maar te zwijgen van elke ‘akward’ situatie of ‘random’ dingetje. Ik krijg soms bijna de indruk dat we ons schamen om Nederlandse woorden te gebruiken? Waarom zijn zo weinig Nederlanders trots op hun taal en cultuur? Het zou voor veel mensen zoveel duidelijker zijn.
Zoeven moest ik denken aan mijn vader. Een man , geboren op het boeren platteland. Gewoon óer-Hollands. Hij is inmiddels éénenzeventig. Maar een aantal jaren terug vroeg hij me naar aanleiding van een feestje, wat een misteriekus was? Ik fronstte mijn wenkbrauwen. “Een misteriekus??”, vroeg ik onnozel. “Ja, die hebben ze uitgenodigd voor het feest “, zei hij. Ik dacht even na en toe viel het kwartje . “Een mystery guest , bedoel je? lachte ik. Ik sloeg een arm om hem heen. “Dat is een Engels woord, papa..het betekend een geheime gast… Hij kon er gelukkig zélf ook om lachen. Geeft niks, hoor lekkere óér-Hollandse papa, da’s helemaal geen fail of niet akward ofzo….van mij krijg jij een oranje lintje!”



5 reacties

  1. Een mysteriekus? Is dat dan niet een kus van een (mogelijk twééde) onbekende persoon na afloop van een geblinddoekt afspraakje?

    Dat dacht ik altijd… 

    Hoe dan ook. Leuke  column  kolom weer, Anita! Ik moet alleen toegeven dat ik lang niet altijd reden zie om trots te zijn op ons landje, onze cultuur en ‘onze’ uitstraling naar niet-Nederlanders toe.

    Leenwoorden gebruik ik ook regelmatig, voornamelijk ter variatie. Maar oerNederlands heeft bij mij óók voorkeur. Zelfs vind ik "wentelwiek" en "roomklopper" óók nog eens veel leuker dan "helikopter", dat in  principe  beginsel natuurlijk inmiddels óók een gewoon Nederlands woord is *geworden*. De grenzen zijn ook hierin enigszins vervaagd…

    Een zot voorbeeld zag ik van de week nog in de titel van één of andere publicatie. Bijna volledig Engelse titel — alleen één tussenwoord was nog Nederlands. Zoiets als ‘met’ of ‘toch’ of zo — ik heb het niet bewaard. Maar dàt was werkelijk verwarrend: het stond gewoon ècht fout, terwijl de rest van de voorpagina toch serieus Nederlands leek…

    Houd het dan gewoon bij een helemáál Engelse titel, denk ik dan. Of blijf bij je leest en houd het bij je moerstaal.

    Genoten weer van je bijdrage! 

  2. O ja —  ik heb het weer teruggevonden. Hier, het was een boekje… let op de titel:

    Expert tips voor free publicity

    … 

    Gewoon door een Nederlandse geschreven (een verslaggever, zelfs!), in het Nederlands.

 
|

Geef een reactie