Ochtendprelude
Door:

Categorie: Korte verhalen
Geplaatst op 14 maart 2014 | Bijgewerkt: 11 augustus 2015 om 13:39 uur.
Woorden: 297 | Leestijd: circa 2 min.
|

Marilinde heet ze, en ze houdt er met haar negenjarige levenswijsheid een heilige overtuiging op na.
De aanleiding? Een Psalm die in de kerk ter sprake kwam, de laatste zondag voordat we haar en haar zusje meenamen op een autovakantie naar Scandinavië.
„Pappa,” begon ze één van de eerstvolgende ochtenden aan het late ontbijt, waar ik, de aangesprokene, in ongeschoren toestand aan deelnam.
„Ja, meis?” vroeg ik, nietsvermoedend en slaapdronken omdat ik altijd moet wennen aan het slapen in de tent — en ik nog niet geacclimatiseerd was.
„Is het je wel eens opgevallen dat God de vogels tegen de mensen laat praten?”
Ik gaapte eens; liet die vraag even bezinken en mompelde iets over ‘rotbeesten’ en ‘uit de slaap houden’, terwijl ik luid raspend een cracker van boter voorzag. Pas toen ik aan het hanteren van de kaasschaaf toe was, antwoordde ik: „Tja, ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is, hè?”
„Ja!” haakte Selina, Marilindes zusje, daarop in — en begon meteen met volle mond een opsomming: „Mussen tsjielpen, hanen kraaien…”
„…duiven koeren, eksters knippen,” vulde ik aan, waarop hun moeder nog toevoegde van boven een beker dampende thee: „…merels zingen, kippen kakelen — trouwens, sommige mensen óók…”
Veel kinderen die zich verkeerd begrepen weten, laten dat meteen blijken. Marilinde niet. Zij liet zich pas weer horen toen wij als haar gezinsgenoten ervan overtuigd waren dat we tot haar volle tevredenheid gereageerd hadden en er een natuurlijke stilte viel, die slechts door het koeren van een Turkse tortel ergens op de camping geaccentueerd werd.
„Ja-haa, maar dat bedoel ik helemaal niet!”
„O?” kwam de weinig geïnteresseerde vraag van mijn kant, waarna ik een hap van de cracker nam.
„Nee,” bevestigde Marilinde nog eens. „Ik bedoel die tortel, luister maar eens naar wat hij zegt!”
Even was het stil.

Aankondiging Verhalenbundel



35 reacties


    • Dank je wel, Nine! =)
      Ja, ‘volwassenen’ kunnen zeker van kinderen leren.
      Oók van fictieve kinderen, zoals in dit geval.

      =)

  1. Mooi! Soms wilde ik wel dat alle mensen gebekt zouden zijn zoals de vogels! Moest ook aan Jakobus 3 denken: met onze tong loven we God de Vader, maar we vervloeken we de mensen die naar Gods evenbeeld geschapen zijn…

    Leuk om ook eens iets van jou te lezen! (Maar ja, da’s misschien wel mijn eigen schuld, omdat ik niet aan je 550 posts van KD durf te beginnen :))

    • Dank je, Anne! Heel leuk om ook eens iets van jou onder een verhaal van mij te lezen!!! =)

      Tipje: op deze site en (vooral) op http://www.blocnoot-vintage.nl/index-weergave=toonprofiel&nr=53.php.html staat meer kort spul van mijn hand dan slechts Kd, hoor…
      ; )

      Warm aanbevolen!!! En ja, ook Kd, uiteraard. =D
      Maar, over ‘durven’: een waarschuwing: Kd is verslavend, heb ik uit ervaringen van anderen begrepen. En het is gevaarlijke lectuur. Het begint heel onschuldig met slechts één kort verhaal, maar vóór je het weet zit je ermiddenin, vlieg je erdoorheen en beland je op de rand van het klif… en kun je haast niet wachten tot de volgende post…
      Bezint eer ge begint!!! *opgeheven wijsvinger* =D

      Vraagje, alleen: waarom *durf* je niet aan Kd te beginnen? =?

      =)

    • Tsja, Quizzy…, beantwoord je *die* vraag nou net niet alleen zèlf, hierboven?…
      Verslavend & gevaarlijk =D

      En ik vermoed dat 550 Anne een beetje afschrikt =)

      Maar met Quizzy’s waarschuwing valt het wel mee, hoor Anne 😉 Zijn laatste Kd-post was dinsdag en ik leef nog steeds zonder afkickverschijnselen =D

      Euhm…, nou we het er toch net over hebben… wanneer komt de volgende, Quiz????? =D =D


    • “Verslavend” en “gevaarlijk” zijn termen die ik pas nadat Anne over “durven” begon introduceerde, Rapunzel. Die kùnnen derhalve niet meegespeeld hebben bij haar bepaling van haar emotie — tenzij ze wèl reacties maar geen posts heeft gelezen.
      Daarom ben ik nog steeds nieuwsgierig naar háár antwoord. =)

    • Ik zou zeggen, Anne: lees gewoon eens de eerste tien posts ofzo? Trekt het je dan, dan zal je zeker verder lezen, langzaam maar zeker. En ik heb het hele verhaal zelfs al twee keer gelezen, omdat ik er op een gegeven moment een beetje uit was en weer wilde weten hoe alle lijntjes ook al weer lagen.
      Trekt het je na tien posts niet: dan weet je dat in ieder geval : -)
      Ik vind Kd in ieder geval wel een aanrader! Pittige kost voor je emotie, dat wel… maar genoeg om je hersens heerlijk over te laten kraken! En ik moest ook een heleboel inhalen toen ik hier nieuw bij Blocnoot kwam…


    • *thumbs up*

      Like +1

      =)

      Dat “langzaam maar zeker” werkt bij Kd alleen niet altijd, Lady Vi. Iemand had berekend dat ze met vijf posts per dag een aantal weken over het verhaal zou doen, maar die vijf posts per dag haalde ze niet. In die zin, dat ze daar ruim overhéén ging en binnen twee weken helemaal bij was. =D

    • Als nul niks is, waarom bestaat er dan toch een post 550?

      Leg dat maar eens uit! 😛

    • …Omdat ik zo van rondjes houd?

      …Omdat ik onderscheid wil kunnen maken tussen de eerste 55e en de tiende 55e? Een nul leent zich daar zo leuk voor, omdat het verder niks is…

      …Misschien bestáát post 550 wel helemaal niet. Misschien dènken we dat alleen maar…

      …Omdat het zo vreemd zou zijn geweest als ik van post 549 ineens naar 551 was gegaan?

      Genoeg redenen te bedenken…

      =D

    • Haha…
      Fijn dat je me van tevoren al waarschuwt :).
      Wat mij persoonlijk aantrekt in KD is de denk-factor, het oplossen van puzzels en vraagstukken (dat zit er in, toch?)

      Waarom ik niet durf: 550 is best wel veel, en als ik alle posts met een 0 er in weg mag schrapen, blijven er nog zo’n 450 over :).
      De werkelijke reden is dat er thuis nog een enorme stapel boeken op mij ligt te wachten om verslonden te worden en ik verwacht niet dat de leraren het leuk gaan vinden als ik niet naar het college ga, omdat ik KD moet lezen :).
      Maar… wie weet… ik heb elk jaar een ellenlange zomervakantie.., waarin ik misschien wel de stoute schoenen aan durf te trekken. 🙂

      Ken jij trouwens de boeken van Arjan Wilschut?

    • Als je alle posts met een nul erin weg schraapt, snap je niks meer van het verhaal, dàt verzeker ik je alvast. =D

      Maar: voel je vooral vrij. Het drievoudige argument boeken en colleges en docenten is behoorlijk gegrond — en hoewel ik het een eer zou vinden als je Kd zou lezen, zou ik het van mijzelf respectloos vinden als ik jou het gevoel zou geven dat ik je er tegen je zin toe push. Dus nogmaals: voel je vooral vrij.

      En, ja: Kd heeft zoals LaVi al zei een hoog emo-gehalte, al zal dat qua impressie per persoon verschillen. Ik vermoed dat dat ook voor wat betreft het puzzelgehalte zal gelden. Er zijn lezers die letterlijk dagen aan het puzzelen zijn geweest om bijvoorbeeld een bepaalde geografische locatie te achterhalen.
      En mijn achtergrond en input staat er wel garant voor dat Kd flink wat van het ‘begrijpend leesvermogen’ vergt — ook over de lange afstand. Het kàn bijvoorbeeld zo zijn (hoeft niet…), dat er een detail in Kd·4 staat, dat samen met een subtiele omschrijving in Kd·584 tot een beter begrip kan leiden van een situatie die zich in Kd·168 voordoet.
      En ja, ik probeer de lezer ook op andere manieren aan het denken te zetten — op verschillende vlakken en manieren.
      En ik bid dat het verhaal door de Heer gebruikt wordt om de lezers ervan te bemoedigen — hoe dan ook.
      Maar ook als je gewoon fijn wilt lezen zònder al te veel gepuzzel en diep denkwerk, is Kd (hoop ik) boeiend genoeg voor een paar uurtjes leesplezier… =)

      Ik kan me zo uit het hoofd geen titels van de schrijver die jij noemt voor de geest halen… waar zou ik die van kunnen kennen? =)

    • In ieder geval krijgen we de neiging om twee posts op te zoeken, LaVi 😉 =D

    • Nou, ik hou het in mijn achterhoofd. Als ik weer eens een aantal vrije dagen heb, weet ik waar ik aan kan beginnen!

      Dat begrijpend lees vermogen is iets wat me wel aanspreekt. Misschien is het dan juist wel voordelig als ik alle posts snel achter elkaar kan lezen, zonder te hoeven wachten op een nieuwe post :).

      Over die schrijver: ik heb pas een boek van hem gelezen, dat heet: ‘Amyra’. En ik vroeg me af of KD een beetje onder hetzelfde genre (fantasy met ook een aantal puzzels) hoorde, maar als jij het boek niet kent, zul je die vraag ook wel niet kunnen beantwoorden :).

  2. Whahahaha!!! Hij bestaat wel hoor, 550. En het mooie???
    De titel! Introductie… als dat geen hint is, Anne… dat je toch echt geïntroduceerd moet worden in de wereld van Kd 😀

    Maar ik snap hem wel hoor. Van die boeken enzo. Maar als je dit ook als een boek beschouwt… ik merk zelf altijd dat ik, ook als ik geen tijd heb, voor lezen toch nog wel tijd vindt. Heb Kd veel ‘bij’ gelezen toen ik inhalen moest, op de korte stukjes tussen Zaltbommel en Den Bosch in de trein, op mijn mobieltje. Omdat het in de trein toch te vol was om te zitten en een boek te pakken 😉

    • Haha… ik had het maar afgerond op 550, zonder naar de titel te kijken :).

      Lijkt me heel handig met zo’n mobieltje! Helaas (in dat geval dan) behoor ik nog tot de generatie die haar mobiel alleen gebruikt om te bellen en te sms’en. En om in de trein iedereen mee te laten kijken op m’n laptop vind ik ook niks, al zal het vast geen kwaad kunnen als ze een stukje KD lezen :).

    • Nou begin ik toch weer te twijfelen :P.

      Als het voor sommige personen kwaad kan om bepaalde stukjes te lezen, begin ik me af te vragen of ik niet toevallig bij die sommige personen behoor 🙂

      Amyra is trouwens ook een kinder/jongerenboek. Als ik tóch nog aan KD durf te beginnen en het af durf te maken (Ja, want als het kwaad kan, is er echt wel lef voor nodig!) dan weet ik vanzelf of het op elkaar lijkt.


    • Niet àlles wat ik hier zeg moet je àl te serieus nemen, Anne. Ik houd van humor…

      ; )

      Maar serieus, nu: ik denk dat je voor de vraag of Kd kwaad kan het beste bij de lezers te rade kunt gaan. =)

    • Mag ik? :- )
      ‘Kwaad’ is een groot woord, hoor Anne. Het is meer dat EsQuizzy bepaalde taboes aansnijdt op een realistische, soms confronterende manier. Binnen het verhaal logisch op dat moment, maar als een nietsvermoedende lezer op dat moment over je schouder heenkijkt, zal die wellicht even met zijn ogen knipperen :- )

    • Oké, nou ik ben benieuwd! In de zomervakantie heb ik vast wel tijd om er aan te beginnen.

      Al denk ik dat er voor de nietsvermoedende lezer die ik in de trein tegenkom vast wel wat minder taboes bestaan dan voor mij.

 
|

Geef een reactie